Skrifað verður undir ICESAVE-samningana um hádegisbilið á sunnudag. Málgögn ríkisins hafa flutt endurteknar “fréttir” um alveg hreint frábært veður allstaðar annarstaðar en í Reykjavík þannig að allir smáborgararnir flykktust frá Höfuðborgarsvæðinu og útá land á nærri nákvæmlega sama tíma, svo að þegar pennanum verður mundað af ráðherrum til að kvitta undir fjárþrældóm þá verður engin til að mótmæla fyrir framan Stjórnarráðið.

Jæja, þá er það taka tvö í sjúkraliðanám hjá FÁ. En yðar einlægur mun hefja nám, samhliða vinnu, þann 25. ágúst nk. Málið er þó ekki svo einfalt að ég geti tekið allt í fjarnámi, ég þarf nefnilega að mæta í tíma þrjá daga vikunar frá átta til ellefu.

Ég og skipulag erum ekki sérlega góðir vinir - hvað þá ég og fjármál - svo ég hef mikið verið að spegúlera hvernig ég á eftir að láta þetta ganga upp, þ.e. að vinna á Fellsenda - sem er rúmlega 130 kílómetrum í burtu frá FÁ - og mæta í kennslustundir.

En þetta reddast einsog allt annað.

Ég tel það sé mál til komið að benda forvitnum á hvaða þrír staðir á artífartísvæði Reykjavíks bjóða uppá óneitanlega ljúffenga og vandaða skyndibita. Fari MakkDónalds í rassgat, fokk Dómínós og éttu skít Ká Eff Sjé. Ef þú ert í stuði fyrir alminilegt ruslfæði þá eru þrír staðir sem eru óumdeilanleg mun betri en fyrrtalið sjitt. Staðir þar sem lagður er metnaður í skyndibitann og ekki sé minnst á mun betri þjónustu en þú gæti nokkurn tíman átt von á hjá bólugröfnum únglíngum er vinna á andlitslausum stórfyrirtækjum. Þessir dýrgripir eru eftirtaldir:

1. Pizza King, Hafnarstræti 18, 101 Rvk.

Á Pizza King fást, án nokkurs efa, bestu pizzurnar á landinu - og ég hef etið pizzur víða. Botninn er alltaf passlega þunnur, kröstið hæfilega mikið, sósan akkúrat, osturinn er hárnákvæmur, næstum á skammtafræðilegum skala og svo er temmilega nóg magn af áleggi skellt á.

Að lokum er þetta bakað af tærri snilld og útkoman er alltaf algjört lostæti. Svo geturðu kryddað þínar pizzur á staðnum með oregano, svörtum pipar eða chilli-kryddi, jafnel dreift smá parmesan og hellt heimagerðri hvílauksolíu og/eða sterkri sósu yfir bökuna.

Þarna er tilboð á 10″ pizzu með þremur áleggstegundum alla daga frá klukkan 09-00 á 1200 kall og ísköld kók í stórri dós fylgir með. Þetta mætti vissulega vera 200-300 krónum ódýrara, en það kemur svosum ekki að sök þar sem þú færð “your money´s worth”.

Þú getur auðvitað tekið pizzuna með eða etið hana á staðnum - sem ég geri nær alltaf. Tyllt þér við gluggan á niðurskrúfaðan koll og flett í gegnum einhver blöð sem eru eiginlega alltaf á staðnum, hvort sem það er Grapevine eða Fréttablaðið, jafnvel bara kjamsað á flatbökunni og notið útsýnisins.

2. Söluturninn Drekinn, Njálsgötu 23, 101 Rvk.

Drekinn er algjör gullmoli er kemur að skyndibitafæði. Þarna eru þeir með samloku-, hamborgara- og pítutilboð alla daga, með fylgir franskar, sósa og gos í hálfslítersdós af eigin vali. Öll tilboðin eru um eða undir 1000 krónur. Píturnar finnst mér vera ansi góðar. 

Þetta er gríðarlega stónerfrendlí sjoppa að auki en - fyrir utan að þarna sé hægt að kaupa pappír og filtera til að gera skrítnar sígarettur - þá er staðurinn dálítið í minni kantinum, en samt er ótrúlega kammó andrúmsloft á staðnum. Getur valsað þarna inn bólufreðinn, fengið þér skynidbita, leigt þér vídjó og verslað snarl fyrir smjöttuna.  En þó það sé sæmilega stöðug traffík á staðinn þá er aldrei troðið eða langt í afgreiðslu.

Toppstaður.

3. Vitabar veitingahús, Bergþórugötu 21, 101 Rvk.

Creme de la creme hamborgarans er á Vitabar. Þessi staður ætti að vera - ef hann er það ekki nú þegar - goðsagnakenndur fyrir ljúffenga hamborgara og lúxus franskar. Þarna er alltaf tilboð á 90 gramma ostbúrger, franskar, sósa og kók á rúmlega 1000 krónur. En þú getur einnig fengið 140 gramma gráðostaborgara með beikoni, eggi og fleira ef þú vilt - það kostar bara meira. En ekki bara það, þá geturðu einnig gert dælt við þig og fengið þér unaðslega nautasteik með annaðhvort frönskum eða kartöflubátum, sósu af eigin vali (pipar eða bernes) og stóran bjór með á 1500 kall eða svo.

Andrúmsloftið er einsog draumur. Klassískt bar-útlit. Dökkbrún viðarpanel, dökkgrænir veggir, um 10 fjögra sæta borð sem myndar L eftir veggnum, lítil og notaleg salerni og - ef þú ert heppin - afgreiðslukona sem virðist hafa unnið á staðnum í 35 ár. Einnig er hægt að sitja til hliðar við barinn, en þrír barkollar eru á boðstólnum.

Var ég búinn að minnast á bjórinn? Já? Nei? Kannski? Þarna er hægt að fá sér svellkaldan bjór!

Fór á afskaplega notalega og heimilislega tónleika í dag heima hjá Þóri og frú. Þar hlustaði ég á órafmagnaða tónleika með nýja proddjektinu hans Þóris og frú - er heitir Bömmer - og einni naut ég tóna sörfpönkbandsins Tentacles of Doom. Þetta heillaði mig töluvert og ég hafði mjög gaman af. Vill meira svona.

Fyrir þónokkru síðan spilaði ég og kláraði 100 milljón dollara tölvuleikin Grand Theft Auto IV á Playstation III. Fínn leikur sosum, en engin bylting þar á ferð. Bara sama gamla sandkassa-systemið einsog í GTAIII-seríunni. Vice City hefur ennþá vinninginn sem besti GTA-leikurinn, án efa.

En þó verð ég að viðurkenna að það var einn afskaplega eftirminnilegur hlutur í GTAIV, svo eftirminnilegt að ég varð uppnumin og í raun ein af fáu ástæðunum af hverju ég spilaði GTAIV af þeirri mikilli áfergju og ákefð líkt og ég gerði. Ég hef sýnt fleirum þennan gríðarlega töff hlut í kjötheimum, en mér fannst nú komin tími á að deila gleðinni í netheimum.

Það er lagið Goodbye Horses með Q Lazzarus sem naut gríðarlega vinsælda árið 1988. Q Lazzarus er bona fíde one-hit-wonder, því Goodbye Horses er eina lagið sem þessi söngkona gerði og græddi eflaust töluvert á. Þetta lag var notað í kvikmyndinni Married to the Mob. En flest allir - sem á annað borð vita eitthvað - ættu muna eftir því í einu mjög sérstæðu atriði frá einum besta þriller sem gerð hefur verið, en það er þegar Buffalo Bill, klæddur einungis í silkislopp, setur á sig höfuðleður af ljóshærðri konu, málar sig og á endanum stingur typpinu á milli lærana á sér og pósar fyrir framan myndatökuvél, á meðan er ung, þrekin kona föst í brunni að reyna króa litla púðluhundinn hans Bill með fötu, kjúklingabein og spotta. Auðvitað er þetta atriði úr Silence of the Lambs.

Jafnvel þá - þrátt fyrir þennan perralega óhugnað - fannst mér lagið vera frekar heillandi. En það var ekki fyrren mörgum, mörgum árum seinna að mér gafst alminilegt tækifæri á að hlusta á lagið, og ég hef sko aldeilis hlustað á það. Að þetta hafi verið vinsæll slagari árið 1988 kemur mér eiginlega ekkert á óvart, enda er þetta eitt besta lag sem ég hef á ævi minn heyrt og verður spilað grimmt á komandi árum við öll tækifæri - afmæli, jarðafarir, heimstyrjöld, dansiball - þetta lag passar við allt.

Annað lag sem kemst mjög nálægt þeirri snilld sem Goodbye Horses er er lagið The Chauffeur með Duran Duran.

En… ég hlusta sko ennþá á metal skoh…

Ríkiskirkjan er án efa eitt fáránlegasta - og heimskulegasta - fyrirkomulag sem þekkist í þessu þjóðfélagi. Þetta þroskahamlaða batterí nærist á réttlætingu frá gríðarlega þroskahömluðum einstaklingum er vinna innan þessara sæmilega vel skipulögðu  (en þó þroskahömluðu) glæpastarfsemi. Þroskahamlaðir prestar og prelátar með niðurheilkenni rembast einsog þroskahamlaðlir einstaklingar að lifa eðlilegu lífi við að réttlæta þetta þroskahamlaða fyrirkomulag.

Þórhallur Heimisson er dæmi um þroskahamlaða persónu sem í sínu vita vonlausu litla, ómerkilega og þroskahömluðu lífi heldur að það sé rétt að allir skattborgarar eigi að greiða fyrir þroskahamlaða og - vægast sagt - geðsjúkar hugmyndir um lífið og dauðan. En hann Þórhallur er vitaskuld ekki eini þroskahamlaði einstaklingurinn sem kúkar og pissar á sig af spenningi við tilhugsunina að sjúga á ríkisástarbjúganu. Onei. Drulluhalar einsog Árni Svanur, Jóna Hrönn, Kalli Sig og bróðir hans, Stebbi siðlausi, Kiddi bremsa og Nonni vangeflingur halda í sinni alvarlegri þroskahömlun að ríkið eigi að skipta sér af sálarlífi Íslendinga, enda er þetta pakk svo fokking þroskahamlað að það einfaldlega veit ekki betur. Það er til ágætis íslenskt orð yfir svona svívirðilegt og heimskt skítapakk, mig minnir að orðið sé annaðhvort mongólíti eða froðusnakkur,

Þetta er fyrirtæki sem er á allan hátt styrkt af ríkinu. Þetta er fyrirtæki sem framleiðir ekkert nema kjaftæði. Ekkert. En ég viðurkenni að þessi verksmiðja framleiðir mjög vel unnið kjaftæði byggt á rúmlega 1345 ára gamalli uppskrift. Eiginlega er þetta kjaftæði svo vel unnið að þetta tiltekna fyrirtæki fær rúmlega sex milljarða - og ríflega það - fyrir nákvæmlega ekki neitt. En innihaldið í kúamykjunnu sem þessir þroskahömluðu fávitar bera fram er svo afskaplega ómerkilegt og ömurlegt. Essensið er “allir eiga að vera vinir… nema þú, því þú ert ömurlegur!” Þetta er hin heilaga uppskrift. Saur - samkvæmt öllum vísindalegum niðurstöðum- er næringaríkara heldur en þessi viðbjóður og sull og bragðast eflaust betur en typpið á honum Sigurbirni dauða. Ríkiskirkjan er verra en súrt remúlaði.

Rétt einsog með fólk sem sprautar heróín í augað á sér þá eru vissulega vissar aukaverkanir sem fylgir því að vera með ríkiskirkju. Til dæmis helgidagalöggjöfin. Helgidagalöggjöfin refsar hagkerfinu í rassgatið án sleipiefnis með því einfaldlega að banna viðskipti á vissum tímum. Páskarnir, Hvítasunnan, Kristsmessan, Uppstigningadagur, júneimitt… Hinn heilagi konubrennudagur, Fokkaþúþjerkjeddling, Finndufyrirhnefaíandlitiðáþérkrakkadjöfull-éghataþigógeðiðþittogégerheilagrienþúogmammaþín-semégvaraðtroðatyppiuppímunninnáréttáðan-dagurin. Og allir hinir heimskulegu helgu dagar sem nær öllum(s.s. fyrir utan þroskahamlaða guðfræðinga og presta) er skítsama um.

Fór til Reykjavíkur á fimmtudag og ætlaði að gera svo margt. Held að mér hafi tekist að gera næstum ekki neitt af því sem ég ætlaði mér að gera, en tókst þó sumt þó það hafi ekki tekist nægilega vel. Maður getur verið haldin svo agalegum valkvíða, frestunaráráttu og sæmilegu magni af kæruleysi. Kokteill sem mun hugsanlega halda manni í varanlegu unglingsástandi. Eða kannski getur maður kallað það “þrítugur að eilífu”-heilkennið.

Svo varð maður frekar svekktur á sunnudag sem hafði töluverð áhrif á ástandið - einsog ástin á til með að gera.

Óður til WWW.INTERNET.COM

Ég hef saknað þín svo. Þú gætir varla skilið þann þrúgandi einmanaleika sem myndast um miðjar einmana nætur er ég ligg nakin og einmana undir sæng og nær óafvitandi læðist ein lúkan, hægt og einmana, að þrútna lóknum. Svo vakna ég upp gröðu svitabaði um leið og vísifingur strýkur létt um kónginn og þá geri ég mér grein fyrir því að vera ekki með aðgang að veraldarvefnum sem þú - mitt yndislega internet - berð í barmi þér til að finna eitthvað gott og blautt klám, t.d. af tvítugri kjeddlíngu með stinn brjóst, rakaða píku og svo kúlulagaðan rass sem mundi gera 12 ára homma öfundsjúka, bara svona rétt til að örva - nei! köllum það erta - ímynduaraflið er ég gríp að lokum þéttingsfast um skaftið á mér og brunda yfir loðna magann minn.

Ekki sakaði heldur að eiga góða borðtölvu til að nálgast hið forboðna internet.

En ég er nú komin á bíl, svo ég get skutlast á næstu bensínstöð og keypt eitthvað gróft klámblað.

Nei! Það get ég ekki, því við erum svo kristileg þjóð að við fílum ekki klám. Það er nefnilega lagalega ógeðslegt að skoða ljósmyndir af lögulegum, broddklipptum lufsum á tussunni með tittlíng uppí taðgatinu.

Mmmm… endaþarmsmök.

Fór í sturtu um daginn, sem er nú varla frásögu færandi, nema að þegar ég var að strjúka á mér mallakútinn með löðri fann ég fyrir smávægilegum en þó óþægilegum sársauka. Ég strauk á mér magann og leit niður. Og sjá! Rúmlega sentimeter fyrir neðan naflann, nákvæmlega í miðri sportröndinni, var bóla. Maður hefur fengið bólur á sæmilega furðulegum stöðum - á rassinum, lærinu, kálfanum, bakvið eyrað, á bakinu - en þessi bóla sló þeim viðbjóði öllum við. Það var akkúrat á þessu tiltekna augnabliki sem ég óskaði þess að ég hefði átt myndavél.

Barbarinn sem býr á sama gangi og ég keypti handlóð fyrir stuttu síðan. Ég hef nú ekki staðist freistinguna til að taka aðeins í lóðin og massa mig upp milli þess sem ég spila tölvuleiki, glápi á vídjó, vinn, sef og skít. Jú, er einnig að munda pennan til að teikna.

Ætlaði á Papana á Jörvagleði hér í Búðardal. Drakk svo mikið að ég svaf yfir mig. Kannski ekkert svo mikill missir hvorteðer.

Það er alveg merkilega mikið af glæpsamlegum amatörum í undirheimum Íslands ef marka má fréttir undanfarna mánuði. En botninn tók úr núna um helgina með þessum gárungum sem hugðust skella sér “að kafa” í Kongó.

“Sælt veri vitlausa sveitafólkið, við erum nokkrir ókunnugir einstaklingar og gáfumenni sem ætlum að kafa hér í sjónum án nokkurs búnað til þess arna nema þennan forláta gúmmíbát! Er hann ekki flottur?! Við erum nefnilega gáfumenni sjáið nú til.”

“Mmmhmmmm… jájá. Jahá. Hérna. Þið gerið það bara skuggalegu og afskaplega ókunnugu strákar þið, á meðan hringjum við eitt símtal, ókei?”

“Hjöökkk… djöbudll eru ðessih sveitafóhk viddlauh!”

Samkvæmt einhverskonar tölfræði og útreikningum og vísindum sem er varla venjulegum manni skiljanleg þá búa rúmlega 3 einstaklingar per ferkílómeter á landinu. Það eru sirka 100 kílómetrar á milli Djúpavogs og Hafnar. Á þessum vegaspotta eru nokkrir sveitabæjir og sumarhús og ef litið er til hægri þegar keyrt er frá Hornafirði þá er hægt að sjá sirka rúmlega gríðarlega langa strandlengju þar sem - bíðið nú hægir, þetta er uppljóstrun frá Austfirðingi - engin býr! Og fyrst þessir þrollar gátu fengið geggjaðan gúmmíbát á leigu eða að láni, hvað með tussutöff jeppa eða tvo og tjekka á Eystra- og Vestrahorn?

Nú vantar bara feil-meil alá Bjarna Harðar frá Birni Bjarnasyni, fyrrum dóms- og fávitamálaráðherra, til allra helstu fjölmiðla, sem væri líklegast einhvernveginn á þessa leið:

Flottur Illugi! Þetta var þokkalega gott og þarft múv. Fokking fíflið fokkar ekki í Bjössa án þess að fá á sig skítinn beint í fésið aftur. Bless, bless stjórnmálaferill Guðlaugs Þórs. LOL.

Kv.
-BB

Það er töluverður slatti af fólki sem fílar að láta sprauta uppí rassinn á sér og sumt af þessu fólki er fólk sem á annað borð amast útí hommana sem serða og sprauta brundi uppí hvors annars rassa. Við erum að tala m.a. um Árna Johnsen og Gunnar í Krossinum sem eru eflaust með þá granítstífa meðan einhver ljóshærð og veruleikafirrt gömul beygla dælir kakóið úr kakóinu á þeim.

Svo þykjumst við vera sjokkeruð á hegðun Guðmunds lilleman sem fílar að láta smá stuð í geirvörturnar á sér og klípa í typpalinginn sinn. Ég er eiginlega byrjaður að sjá þá kumpána - Árna og Gunnar - sitjandi klofvega yfir hvor öðrum, pissandi á andlitið hvors til skiptis með rassgatinu. Flott ef það myndband mundi nú leka á netið.

Íslenski draumurinn varð að veruleika og okkar eigið efnahagsundur brotlenti og fuðraði upp líkt og flug 92.  Sumir segja að þetta þurfti að gerast til að opna augun hjá sumu fólki, s.s. ruddaleg ábending um að græðgi er ekki alltaf góð.

Já, að vissu leyti er ég sammála þessu. Þetta var kannski nauðsynlegt, rétt einsog það er nauðsynlegt að gefa tugmilljónaofurlaunakónunum og vonnabí-heimsauðkýfiningum  duglegt spark í böllinn til að leyfa þeim að finna hverskonar líffræðilegan óskapnað það getur orsakað.

Ég hef uppgötvað áður týndri ást minni á tölvuleikjum. Man einsog það gerðist fyrir rúmi ári síðan - sem það og gerðist - að ég hreinlega hætti að spila tölvuleiki. En ástæðan var nú obboslega einföld. Ég var þá tiltörulega nýorðinn ritstjóri vefritsins Vantrú og það tók töluverðan tíma frá tölvuleikjaspilun. Sem var nú bara fínt.

Stöku sinnum, þó, þá lék ég mér í einum og einum leik svona ef áhugi og tími gafst. Svo náttúrulega kom að því er ég hafði komið mér upp ágætri rútínu í hinu áhugaverða, gefandi, sæmilega tímafreku og launalausu aukadjobbi að ég gat gefið mér meiri tíma fyrir internetið og aukna tölvuleikjaspilun.

Nú í vikunni kom bara að apexi tölvuleikjaspilunnar er starfsfélagi minn benti mér á svindl í hinum öldungis klassíska tölvuleik er heitir Minesweeper.

Sjálfur svindla ég örsjaldan í tölvuleikjum, einfaldlega útaf því mér finnst það bara svo mikið, tja, svindl að svindla í tölvuleikjum. Maður þarf að vera heldur frústreraður og ösku-andskotans-illur til að freistast til þess að gúggla eitthvað svindl. Í sannleika sagt þá legg ég fæð á svindl í tölvuleikjum. Ef maður þarf að svindla í tölvuleikjum þá hafa hönnuðirnir og einnig tölvuleikjatestararnir ekki staðið sig í stykkinu.

Til að mynda er einn alveg hreint stórkostlega óþolandi galli í þó frekar vel heppnuðum leik sem er í fjórðu útgáfunni af Grand Theft Auto. En gallinn er á þá leið að þegar þú klárar eitthvað verkefni sem felst í að myrða, deyða, drepa og það eru annaðhvort örfáir vondir kallar eftir með byssur og/eða löggan mætt á svæðið með byssur og byrjað er að drita á þig með áðurnefndum frethólkum þá finnur Nico Bellic - aðalsöguhetjan - sig knúinn til að hringja í einhvern til að láta vita af því að hann hefur klárað verkefnið meðan byssukúlurnar fljúga í búkinn á honum. Þetta getur endað með dauða. En blessunarlega þarf maður ekkert að svindla í þessum mæta tölvuleik þrátt fyrir þennan meinlega galla. Nema maður sé ræfill og lúser. Sem ég er ekki.

Dæmi um hönnunargalla í tölvuleikjum sem maður neyðist hreinlega til að svindla í er t.d. í endanum á leik er heitir Call of Cthulu: Dark Corners of the Earth. Þar kemur sínematískt móment - af ansi mörgum, en ég mæli eindregið með þessum leik uppá atmóið og gríðarlega flottum sínematískum mómentum - sem fólst í því að hlaupa hratt í gegnum göng áður en þau mundu hrynja á mann. Trikkið átti að vera tímasetning og hraði. Sama hversu oft ég reyndi þá drapst ég alltaf, það oft að mig grunaði að hér væri á ferðinni bíræfilslegur galli í leiknum. Viti menn, eftir smá gúggl þá voru ansi margir að lenda í sama vandamáli. Svo ég gúgglaði ögn eftir svindli,  þ.e. godmode og að labba í gegnum veggi og svindlaði til að klára þetta dæmi.

Mér fannst ég svo skítugur eftir þessa ósvinnu. Ég hafði gjörsamlega misþyrmt einni höfuðsynd tölvuleikjaspilunar. Svindl! Ég kreisti fram eitt krabbameinslæknandi tári sem ég þerraði af kinninni með pappírsbréfi og henti því svo í eldsofninn.
 
En að hinu goðsagnakennda svindli í Minesweeper. Ýtið á eftirfarandi hnappa í þessari röð: W Z Z Y. Efst í vinstra horninu í bakgrunninum (s.s. fyrir ofan My Documents, My Computer eða hvað sem þið óbermin hafið eða hafið ekki þarna) á að birtist punktur sem er heill pixel að stærð. Svo skal halda CTRL-hnappnum inni og láta músabendilinn reika yfir kassalöguðu hnappana í Minesweeper. Ef litli pixellinn er hvítur er engin jarðsprengja og ef punkturinn er svartur þá er hætta á ferð. Efast ekki um að Minesweeper-aðdáendur eiga eftir að froðufella af fullnægingu við þessar lostafullu upplýsingar.

Síðustu helgi gerðist ég fífl og fáviti.

Efast ekki um að ég sé ennþá fífl og fáviti. Búinn að vera það í viku og það er ömurlegt. Og eflaust er ég eitthvað ívið verra en bara fífl og fáviti. Óþverri, skíthæll, drullusokkur og moðerfokker.

Svo er ég svo mikið fífl og svo mikill fáviti að ég veit ekki hvað ég get gert í því að hætta að vera fífl og fáviti. Kannski dugar eitt símtal? Svona allavega til að byrja með. Hver veit?

Djös fíbbl. Djös fáiti.

Mér finnst það alveg stórmerkilegt þegar almenningsálitið virðist vera alveg stórkostlega á skjön við hið opinbera. Eiginlega svo mikið að það er í minnsta lagi furðulegt og mesta lagi ógnvekjandi þegar stjórnmálamenn og aðrar pólítíkur gefa þessu áliti ekki gaum. Til að mynda hin nýlega og afar heppilega rassía lögreglunnar gegn maríjúanaræktun - sem er augljóslega ekkert annað en einhverskonar PR-barnaplástur í kjölfarið á vægast sagt fáránlegri og fávitalegri hegðun þrælana við Búsáhaldabyltingunni svokölluðu - með því að böstakapp í einni fullkomnustu kannabisgróðurstöð á landinu. En samkvæmt fréttum virtist hún bara vera starfrækt samkvæmt einhverjum ESB-stöðlum. Efalaust fengu þeir dágott tímakaup sem voru að vinna þarna og hugað var heilsu þeirra og hreinlæti með góðu loftræstikerfi og sturtuaðstöðu. Alminilegt. 

En svo virðist að slatti af fólki, sem að öllu jöfnu virðast lifa heilbrigðu lífi - þ.e. dópa ekki -finnast þessar aðgerðir lögreglunnar óþarfar og asnalegar. Rétt einsog með spíttverksmiðjuböstið í fyrra. Bara skattleggja þetta og flytja út. Heyrði einhverntímann útundan mér að íslenska grasið væri með því betra í Evrópu, að því væri smyglað útúr landinu og farið með í einhverja kannabiskeppni. En, ég sel það ekki dýrara en ég keypti.

Sem var tæplega 7000 kall fyrir 2 grömm af grasi.

… drekkur ekki bjór, notar ekki önnur fíkniefni en tóbak og leggur fæð á kannabisefni, stundar ókeypis, lögleg og gagnkynhneigð ástarmök, horfir og hlustar eingöngu á RÚV, fer til Spánar á sumrin, borðar slátur og súrmeti í annað hvert mál en þess á milli borðar hann ýsu, kýs Sjálfstæðisflokkinn og tekur mark á orðum Hannesar Hólmsteins Gissurararsonarar um efnahagsvandann, keyrir alltaf um á jeppa, telur að lögreglan vinni ávallt góð og þörf verk, hatar komma og sósíalista, eignast minnst fjögur börn, fer í messu um jólin, fermir sig og giftir samkvæmt kristilegri athöfn, er í góðu sambandi við prestinn sinn, hættir ekki að vinna fyrren hann fær hjartaáfall og þolir ekki ókunnuga og útlendinga.

Verst finnst mér hvað yfirvöld virðast oft þurfa að þóknast þessum ímyndaða Íslendingi.

21:24 Sjá þetta fólk. Sjá ‘etta! Einhver hérna sem ætlar að læra þýsku. Eflaust til að lesa Marx. Mikið rætt um efnishyggju og veisluhöld. Einhver Golíat. Hef ekki hitt hann ennþá. Eflaust grunsamlegur gaur. Athuga nafn og annað. Fleira fólk að koma og einn er nýmættur. Fimm einstaklingar. Golíat er 25 ára. Virðist vera ólöglegur infnflytjandi þar sem þessar þrjár konur eru að ræða um að redda honum kennitölu og skírteini. Allt mjög grunsamlegt.

21:37 Einn einstaklingur notaðist við samskiptatæknivél og virðist vera að ná í einhvern Ó ell einhver. Höfuðið á honum skyggði á símaskjáinn. Einn gesturinn dregur fram vafasama bók. Skoða nokkrar blaðsíður. Fæ ónotatilfinningu.

21:45 Tvær manneskjur - sem eru grunsamlegar líkir. Bræður? Kauðarnir ræða um ketti og kettlinga, systurnar taka þátt í umræðunni.

21:47 Þögn. Golíat. Afmæli. Maí. Eflaust einhverskonar eiturlyfjamókslingó. Sumir halda áfram að skoða vafasömu bókina. Hlegið.

21:56 Talað um efnahaginn og hernig hægt sé að græða á ýmsum fyrirtækjum með einhverskonar svikamyllusvindli. Helvítis kommúnistar, anarkistar, kapítalistar og fasistasvín. Ræflar og ribbaldalýður sem eru að grafa undan okkar ástkæra lýðræði, frelsi og einstaklingsréttindi.

22:01 Var í gúddífíĺíng. Tala um Flight of the Conchords. Hann reynir að þröngva vilja sínum á hana. Tvisar. Bar11. Fylgja þér eitthvað? Heim eða eitthvað? Neineinei. Hragalegt.

22:05 HAM-tónleikar eyðilagðir. Þvagstaup. 100-150 ára gömul erótík skoðuð. Mammaþín. Fyrsti góði brandarinn kominn. Rassandlit. Fokkassu upp. Talað um samkynhneigð.

22:12 Efnafræði hins eðlilega lífs.  Meira eiturefnablaður. Vandræðalegt.

22:17 Lókalmaður mættur á svæðið. Tussutal.

22:25 Hlé

Ég er án nokkurs vafa - þetta er varla deiluefni og óþarfi að þræta fyrir það - fyndnasti fulli gæjinn á landinu. Ekki bara er ég ekki fyndinn, heldur er ég agalega skemmtilegur líka. Og ekki bara nóg með það heldur felst í fyndni minni gríðarleg hnyttni og afar háfleygt en þó alþýðlegt skopskyn sem nær allir geta brosað í kampinn eða - sem er nú öllu algengara - hlegið dátt yfir.

Auðvitað koma full tímabil þar sem ég get verið alvarlega leiðinlegur og fullur, það leiðinlegur að ég fari að tala um tryggingar og verðbólgu sem getur þróast útí alveg grútleiðinlegt og alvarlegt hjal um trúmál og pólítík.

En ég áætla að í um 76,8% tilfella þá er ég á bilinu skoplegur til mongóhúmórískur.

Ég reyki t.d. Camel Filters og sem reykingarmaður þá á ég afar erfitt með að taka við öllum snöggum breytingum er varðar umbúðir á sígarettupökkunum. Til að mynda þegar byrjað var að selja Camel Filters sígarettur í hörðum umbúðum hér á landi þá fékk ég bráðakvíða og lá í öndunarvél í þrjá daga. Þetta henti eflaust víðar á landinu og fyrirtækið sem sér um innflutning á Camel Filters sígarettum - og vissulega ríkið líka - tók örugglega eftir minnkandi sölu á Camel Filters sígarettum þessa fáu daga þar sem Camel Filters sígarettuneytendur náðu ekki að versla skammtinn sinn sökum þess kvíðafaraldur sem skók Camel Filterssamfélagið á Íslandi. Eflaust voru framkvæmdastjóra Camel Filters-fyrirtækisins í Bandaríki Norður Ameríku einnig afar áhyggjufullir yfir þessu og sóru þann blóðeið að þetta muni aldrei nokkurntíman henta aftur.

Hingað til hef ég ekki getað hugsað mér að kaupa Camel Filters - sem eru prýðisgóðir líkkistunaglar - nema í mjúku pakkningum, enda fæ ég væg endurhvörf til þessa dags er Camel Filters sígarettur í hörðum pakkningum voru kynntar fyrir landan. Ég kaupi þær einungis í sárri neyð, þ.e. ef Camel Filters sígarettur í mjúkum pakkningum er uppselt. Það er með töluverðum semingi sem ég tek við þessum hörðum pakkningum.

En nú hefur innflutningsfyrirtækið gert okkur Camel filters reykingarmönnum góðan greiða - sérstaklega þá sem reykja Camel Filters í hörðum pakkningum. Nefnilega núna um daginn fékk ég í hendurnar pakka af Camel Filters í hörðum umbúðum. Er ég opnaði pakkann, skjálfandi og svitnandi vitandi þess að blóðþrýstingurinn fór hækkandi, tók ég eftir dularfullum miða. Ég frussaði kaffinu mínu yfir afgreiðsludömuna, enda mátti ég varla við þessum breytingum. Með titrandi hendi teygði ég mig í miðann og dró hann upp, las hann hátt og snjallt fyrir alla viðskiptavini í búðinni:

NÝR CAMEL PAKKI
Á MARKAÐ FLJÓTLEGA

NÝSTÁRLEG AÐFERÐ
-SÍGILT ÚTLIT

Camel, sem kom fyrst á markað
með “American Blend”, heldur
upp á 95 ára afmæli sitt með
nýjum umbúðum

SAMA BRAGÐIÐ

Trúr uppruna sínum mun Camel
halda áfram að nota sömu blöndu
tóbaks, svo upplifun neytandans
verði sú sama.

“Halelúja!” öskraði ég. Á miðanum var einnig myndbrot af nýju umbúðunum til að undirbúa viðkvæma Camel Filters neytendur fyrir væntanlegar breytingar. Pakkinn verður víst aðeins ljóssandgulari og kameldýrið verður í ögn meiri þrívídd en hitt kameldýrið auk þess sem fremri fóturinn hægra megin mun stíga ögn afturábak og sömuleiðis mun afturfóturinn vinstra megin gera slíkt hið sama og aukinheldur virðist sem svo að sólin skíni bakgrunninum, þ.e. bakvið kameldýrið. Væntanlega eru þessar breytingar til komnar svo maður ruglist ekki um of á rauðu Winston-pökkunum.

Þetta eru án efa bestu tíðindi fyrir Camel Filter sígarettuneytendur síðan afgreiðslufólki yngra en 18 ára var bannað að afgreiða tóbak.

Látið orðið berast fljótt - þetta gæti gerst hvenær sem er. Sérstaklega að vara eldri ættingja, sem reykja Camel Filters í hörðum pakkningum, við þessum breytingum því tíminn líður hratt á gervihnattaöld.