Skip to content

Þrefað til að þræta fyrir þörfinni til að þrasa

Ólafur, þú ert aumkunarverður.

Gerirðu í því að vera svona ómerkilegt fífl?

Þetta sagði ég í einni athugasemd hjá honum Ólafi Jóhanni í kjölfarið á þeirri einkennilegru þrætuþörf Ólafs. Það var nú ekki flókið að komast að þessari niðurstöðu, kannski full niðursoðin, en mér finnst hún vera streit tú ðí pojnt. Í alvöru. Í þessari umræðu er verið reyna draga Matta Á. í sama svað og fávitar á borð við síra Svavar Alfreð og vonnabísíra Jón Valur Jenson, eftir að Matti bannaði athugasemdir frá Ólafi Jóhanni fyrir fimm árum síðan í 80 mínútur, og reyna líkja því saman við að banna allar athugasemdir frá “óæskilegum” einstaklingum en stað þess að viðhalda einhverjum halelújakór í staðinn svo að egóið bíði ekki brot og viðkomandi flón geta lifað í þeim veruleika að allt sem þeir segja er satt og rétt án þess að skammast sín fyrir það, líkt og Svavar Alfreð og Jón Valur eru að gera. Það þarf ekki annað en að rétt skima yfir viðbjóðinn sem Jón Valur skrifar og skoða athugasemdirnar hjá honum, oft á tíðum er það svo að það er hver nöttari á fætur öðrum sem lofsyngur fíflið í hávegum og allt sem hann segir.

Jón Valur fær þó að kommenta á Vantrú ennþá, jafnvel þó mig langi gjarnan til að færa allar hans athugasemdir yfir á Vantrúarspjallið.

Eitt sinn skrifaði ég ágætis pistill er heitir Þörf til að þrefa. Punktur minn með þeirri grein var einföld ábending um einkennilegan hugsunarhátt, þ.e. að teygja allt og tvista sem er frekar einfalt og gegnsætt, s.s. trúboð. Eftir þennan tiltekna lestur Ólafs (og fleiri) þá er þetta orðin heldur furðulegur hugsunarháttur, þetta er orðin einhver þörf til þrefa til að þræta fyrir þörfinni til að þrasa.

Það skal sko aldeilis ekki reyna ná sáttum, aldeilis ekki, það er hugsunarháttur fyrir aumingja og kvenmenn. Ólafur Jóhann er karlmaður, sannur ízlenzkur, kristinn karlmaður, sem hefur aldrei rangt fyrir sér. Og ef það vill svo furðulega til að hann hefur rangt fyrir sér, þá skal þræta um það í rauðan dauðan. Til hvers að viðurkenna að maður hefur rangt fyrir sér? Það sýnir vott um heigulshátt og kristnir eru ekki gjarnir að sýna hina kinnina eða ná sáttum eða lifa í bróðurlegum kærleik. Ónei, hví ekki að taka Göbbels á þetta alltsaman og endurtaka sömu lygina aftur og aftur. Það er hinn kristna leið. Jafnvel hin kristna arfleifð? Setja sig í píslarvottatútturnar og væla einsog nýfætt smábarn.

Það er svo sannarlega vottur um karlmennsku og festu.

3 Comments

  1. Ari wrote:

    Þetta er nú ekki mjög málefnalegt hjá þér.
    Kristnir rétttrúnaðarmenn og vantrúarseggir eru jafn sorglegir í svona umræðum. Sandkassaslagur beggja.

    fimmtudagur, júlí 17, 2008 at 12:26 | Permalink
  2. Bjarni Ólafur wrote:

    Satt Þórður, meina maður getur ekki skipt um skoðun, það eru bara aumingjar sem skipta um skoðun. Þeir eru ekki samkvæmir sjálfum sér. Þannig mönnum skal ekki treysta.

    Enda erum við Þórður sannir karlmenn með mikla festu. (ætli það sé kannski ekki rétt, mikla festu hmmmm)

    laugardagur, júlí 19, 2008 at 18:30 | Permalink
  3. Átti þetta að vera málefnalegt Ari? Ertu búinn að lesa hina umræðuna sem var tilefni fyrir þetta komment? Ekki? Gerðu það.

    En, það er alltaf jafngaman að lesa samt komment frá þér Ari minn, þessi skyndilega þörf þín að vera Framsóknarmaður er kostuleg tú ðí max. Málefnalegt? Engan vegin. ;)

    Já Bjarni, aðeins sannir karlmenn skipta ekki um skoðun. Aldrei. Að skipta um skoðun er fyrir homma og feminasna (nýtt orð sem ég var að læra um daginn!)

    sunnudagur, júlí 20, 2008 at 08:56 | Permalink

Post a Comment

Your email is never published nor shared. Required fields are marked *
*
*