Var hálf tilneyddur til að hlusta á aðventumessu í útvarpinu í morgun meðan ég var að vinna þar sem nokkrir bullustampar og erkibullustampur voru að blaðra um drottins guðs dýrðar jesús prump. Það furðar mig hvernig fólk nenni fyrir því fyrsta að tala svona samhengis- og tilgangslausa steypu og að öðru lagi hvernig, og í raun hvort, fólk geti hlustað á þessa fokking froðu. Hvað í ósköpunum fær fólk útúr þessu?

Jesús Kristur kemur einhverntímann, heimsendir, hatur - friðurinn og ljósið í lífi okkar - Guð. Það stendur í bók bókanna. Skítpíka! Einsog Jesaja sagði í fjórða postulabréfinu. Ha? Já. Heilagur andi og halelúja!

Þetta er sirka rúmlega það sem maður fær útúr þessu, enda er þetta einhvernmegin hannað til að fara innum eitt eyrað og skjótast útúr hinu einsog niðurgangur. En veitir þetta fólki virkilega einhverja fróun? Þetta er bara eitthvað svo bilað - þetta hljómar einsog tuð frá geðklofasjúklingi.

Dísús kræst!

Á mánudaginn var sló eitthvað niður hjá mér. Ég byrjaði að skjálfa af kulda, þó það væri ekkert kalt eða svitna af hita, þó það væri alveg mollulegt. Svo fylgir þessu einhverjir beinverkir, mér er illt í skrokknum og höfuðið á mér hótar hausverk á hverjum klukkutíma. Er búinn að liggja undir sæng, stundum tveim, meira og minna síðan byrjun vikunnar og verið alveg óvenju slappur.

En líkaminn er soddan skrapatæki og ólíkindatól að nú er mér verulega illt í hálsinum - s.s. komin með hálsbólgu virðist vera. Sem byrjaði í gær. Get varla sofnað því það er alveg gríðarlega sársaukafullt að kyngja.

Búinn að maula á paratabs, parasetamól, íbúprófen portfarma og drekka töluvert af vatni. Ætli ég taki ekki allavega tvær íbúprófen í viðbót. Þetta er alveg gríðarlegt fjör. Óreglulegur svefn, sveittar sængur og svitapollur á dýnunni. Það einfaldlega gerist ekki betra. Maður var að vonast eftir því að maður mundi nú eitthvað skána í dag, en það lítur út fyrir að ég eigi eftir að versna. Sem er auðvitað akkúrat það sem ég var að vonast eftir… ekki.

Kemur í ljós.

En ég er búinn að vera ansi oft veikur á þessu ári og það hentir stundum á hinum leiðilegustu tímum. Ég er nefnilega búinn að vera í rúmu vikufríi frá vinnunni og ætlaði mér að bardúsast eitthvað, en hef varla heilsu eða getu í það. Sunnudag eftir Humarhátíðina kvefaðist ég og maður hélt sig þá bara inni og reyndi að láta sér batna því maður var á leiðinni til Neskaupstaðar á Eistnaflug fimmtudaginn þá viku. Maður var svona byrjaður að skána en þessi sumarkafli var alveg asnalega kaldur. Svo maður kvefaðist á ný. En það stöðvaði mann ekkert frá því að skemmta sér ærlega og sletta úr klaufunum, seiseinei.

Matthías Ásgeirsson, formaður Vantrúar, á sér aðdáanda. Einhverskonar Í bítið-eltihrelli sem lætur alltaf í sér heyra um leið og minnst er á Vantrú og Matthías Ásgeirsson í Í bítið. Í þau skipti sem viðkomandi aðili, köllum hann bara Jón, hefur hringt inn í Í bítið til að ræða um þessi málefni þá segir Jón nær alltaf það sama, að Matthías Ásgeirsson sé leiðinlegur og að félagið Vantrú sé lítill hópur sem er varla marktækur útaf því hann er svo lítill. Þetta er merkilega gallalaus röksemdarfærsla. Með sömu rökum er hægt að útiloka eftirfarandi hópa úr allri þjóðfélagsumræðu:

• Þingmenn
• Ráðherrar
• Seðlabankastjórar
• Prestar
• Biskupar
• Forsetar
• Femínistar
• Auðmenn
• Blaðamenn
• Fréttaþulir
• Umsjónarmenn morgunútvarps
• Egill Helgason

Eini marktæki hópurinn í þjóðfélaginu væru kannski ófaglærðir heilbrigðisstarfsmenn, fiskvinnslutæknar og atvinnulaust fólk. Kannski, en það fer eftir því hversu stór hópurinn þarf að vera til að teljast marktækur. 500? 1.000? 10.000?

Svo má ég til með að minnast á að ég dýrka og tilbið auðvitað Matthías Ásgeirsson, eða Matti Á. (sálina þína) einsog fylgjendur hans kjósa að kalla hann, enda ekki annað hægt. Hann er formaðurinn og ég er bara ómerkilegur niðursetningur. Já, og ritstjóri. Til að mynda er ég í Vantrú útaf því að Matthías er þar, ég horfi á kvikmyndir því að Matti gerir það og svo hlusta ég á tónlist því ég hef heyrt að Matti Á. geri það líka, svo borða ég heimalagað pestó í öll mál núna útaf því Matthías Ásgeirsson gerði það einu sinni. Ja, borða, ég sýg það bara með röri. Og það er svo gooooott.

Horfði á Aliens (director´s kött) á stafrænum fjölbreyti-disk, einsog ég á til með að gera, enda frábær mynd. Ég gerði mér þann grikk að horfa á hana með íslenskum texta. Það vekur mér furðu hverskonar moðhausar fá það starf að þýða kvikmyndir á íslensku - en Aliens er ekkert einsdæmi þegar kemur að alveg hreint skelfilegri þýðingavinnu.

Að það sé súkkulaðifrómas í toppstykkinu hjá sumum af þessum skíthausum er bara ekki nógu lýsandi. Hvað þá morkinn múrsteinn á milli eyrnana. Botnfall úr rotþró frá elliheimilinu Grund í kúpunni kemst næstum því í tæri við vitsmuni þýðandans - og jafnvel þá er ég að vera fullljúfur og blíður. Sjitt, það mætti kalla þetta ást!

Það er bara alveg hreint með ólíkindum fávitaskapurinn sem á sér stað í þýðingunni, líkt og að starfið hafi verið veitt til tólf ára fjölfatlaðan mongólíta í hjólastól með athyglisbrest og ofvirkni sem var að reyna spila Counter-Strike með vinstri fót meðan hann hlustaði á dæalogin og hripaði niður eitthvað rugl á notaðann klósettpappír með rassgatinu á sér. Hvernig öðruvísi er til dæmis hægt að útskýra það að þegar hermaður varar við því að verið er að skjóta úr byssu, s.s. “Fire in the hole!”, að hann sé í raun að meina að það sé kviknað í? Hermaðurinn er meira segja með byssu! Og það er verið að skjóta úr fokking byssu!

Í fyrstu hélt ég að þetta væri einhver pískaður átta ára Indverji í þýðingarþrælakistu í Timbúktú með Ensk-Íslenska orðabók við hendurnar, en mig grunar sterklega að Dhirendra Lalitmohan hefði staðið sig betur en sá sem stóð að þessu helvíti, enda neita ég að trúa því að einhver fullorðinn, heilbrigður og jafnvel menntaður einstaklingur sé virkilega að vinna við þýðingarvinnu - í alvörunni að fá borgað í beinhörðum peningum - sem er með enskukunnáttu á við heyrnalaust, blint og daufdumbt barn með enga útlimi.

Það eina sem ég hefði borgað viðkomandi væri hnefi í andlitið og Jónínu Ben-stólpípu nema með sjóðandi heitu kaffi. Sem er eitthvað sem viðkomandi á fyllilega skilið fyrir svona hryllilega afskræmingu á enskt og íslenskt tungumál. Sérstaklega ef hann er með blæðandi, utanáliggjandi gyllinæð.

viðbót 25.11.08 - 03:00 - Ég hélt endilega að Vasques sagði “fire in the hall!” þegar hún var að prófa sjálfvirku hríðskotabyssurnar, en að sjálfsögðu er það “fire in the hole!” - sem einfaldlega gerir þessa þýðingarvillu óafsakanlega! Ætla að grafa upp nafnið á þessum mannfjanda sem sá um þetta og mun nota það einsog annað fólk talar um fávita!

Á ferðum mínum um hinn víðáttufagra veraldarvef rakst ég á tilkynningu um kvikmynd með vöðvabúntinu frá Brüssel, Jean-Claude Van Damme, sem gerði garðinn frægan með fínustu kúngfú- og hasarmyndum einsog Bloodsport, Double Impact, Universal Soldiers (ásamt sænska tröllinu Dolph Lundgren), Hard Target og Timecop. Frægðarljóminn skein bjart en byrjaði að flökta rétt uppúr miðbik tíunda áratugarins þar til árangurinn hans var ekki orðin meiri en pínulítill neisti í málmbræðsluverksmiðju.

En árið tvöþúsundogátta virðist vera árið sem fyrrum hasarstjörnur rífa sig upp á rassgatið og koma alþjóð á óvart. Mér nægir að nefna RAMBO með Sylvester Stallone - sem er án efa ein allra besta myndin þetta árið sem mun vitaskuld ekki vera tilnefnd til verðlauna - en fær samt áhorfendaverðlaun fyrir PURE AWESOMENESS!!!

Nú ætlar hinn fjöritíuogátta ára gamli kikkboxer að sýna hvað í sér býr með myndinni JCVD, sem virðist vera sæmilega sjálfhverf en alveg gríðarlega skemmtileg mynd og gerð með það í huga að, fyrrum og nýjum (og þeir sem hafa aldrei hætt), aðdáendur geta haft gaman af henni og jafnvel þeir sem hafa aldrei verið hrifnir af verkum Jean Claude Van Dammes. Þarna er persóna hans brotin niður, tætt og rifin - gerður að skattsvikara, er í forræðisdeilu, orðinn gjaldþrota og að verða glæpamaður. Ég er alveg gríðarlega spenntur yfir þessari mynd.

Hvað með ykkur?

Tíser

Amrísk stikla

Alþjóðleg stikla

Einn snillingur kom með eitt viðurstyggilegasta samsetta orð sem ég hef heyrt, sem er “skorpusnípur”. Snípur er náttúrulega gullfallegt orð sem lýsir fádæma fögrum og fallegum hluta af kvennmannslíkamanum. En að skella “skorpu” sem viðskeyti á hinum íðilfagra “sníp” gefur manni netta klígju. Ég meina, hver vill sleikja skorpusníp? Það eina sem mér dettur í hug er náriðill.

Fyrir stuttu þá tók ég þátt í ágætis stafrænu spjalli við stúlkukind eina sem, í kjölfarið á langri runu af upphrópunarflippi, kom með orðið “túrte”. Eina leiðin sem ég gat lýst yfir þeirri ónotatilfinningu sem laust í mig var með hinum dæmigerða MSN-broskalli sem er grænn í framan. Túrte?! Má bjóða þér rjúkandi heitt túrte? Hannibal Lecter, skáldaði smekksmaðurinn sem hann er, mundi eflaust hugsa sig ögn áður en hann mundi neita pent.

Tussuduft er samsetning sem kom fram í einu sketsji í þáttunum Konfekt sem sýnt var á SkjáEinum fyrir einhverjum síðan. Í því atriði er öldruð kona í símanum að biðja einhvern, son sinn kannski, að versla hin og þessi ógeð og biður svo að lokum um “eitt kíló af tussudufti”.  Tussuduft?! Er það eitthvað sem maður sáldrar útí túrteið sitt áður en maður dýfir nýbakaða skorpusnípnum ofaní og maular á?

Sjitt, djöfulsins ógeð! Hvað er að fólki?! Að láta sér detta svona í hug. Skandall segi ég!

(held að þetta sé ein viðurstyggilegasta fyrirsögn á færslu sem ég man eftir)

(via Kurdor @ taflan via Sóley @ mbl)

Stundum berst tal að mjög merkilegum málhætti Íslendinga þegar eyjaskeggjar grípa til orða sem eiga að lýsa t.d. krúttlegum og/eða fallegum eiginleikum einhverja manneskju, til að mynda barns. Þá er sagt að barnið sé algjör rúsína (sólþurrkað vínber), rassgat (endaþarmsop) eða prumpulína (illa lyktandi snæri úr endaþarmi).

Maður spyr sig, gæti þetta verið því það er áhugaverður og skemmtilegur hrynjandi í þessum orðum? Að þetta hljómar krúttlegt þó það sé það ekki? Naflaló er til dæmis skemmtilegt orð, en er hægt að kalla einhvern naflaló útaf fríðleika viðkomandi? Ég meina, hver vill láta kalla sig sólþurrkaðan ávöxt eða endaþarmsop? Eða endaþarmsopnaflaló?

Við höfum þegar ansi góð og forkunnarfögur orð til að lýsa snoppufríðu og fallegu fólki. Þú ert með dýrðlegt andlit. Þessi manneskja er dásamleg. Mikið agalega er barnið þitt sætt. Og svona er nú hægt að halda áfram. Svo til hvers að kalla fólk rassgat eða rúsínu?

Ég krefst svara, strax!

Kreppan getur beðið!

(og ef þið lumið á fleiri viðlíka orðum, komiðmeðða)

Get ekki sagt annað en ég dáist að þrautseigjunni og metnaðnum hjá fólki sem safnar skeggi. Ég er ekki að tala um einhvern væskilslegan smá brúsk til að njóta hylli meðal kvenþjóðarinnar og samkynhneigðra karlmanna, ég er að tala um tug sentimetra löngu alskeggi líkt og lókal Hornfirska semí-selebrítið Leifi í Hólum, tveir eða þrír Ljótir hálfvitar, hið fagurlega og birkirauða skegg hins knáa trommara Kristjáns í Changer, Bootlegs og Dark Harvest og eflaust þónokkrir í viðbót sem vert er að nefna (til að mynda þessi ótölulegi fjöldi sem eru í allskonar skeggfélögum um víðan heim).

Að þessu hef ég stefnt í töluverðan tíma - einsog Marteinn Lúþer Kíng sagði í blíðskaparveðri fyrir framan fólk “Ég á mér draum [að vera með 40 sentímetra langt skegg!]” Mér hefur nú tekist að safna vænum barbarossa í nokkur skipti en alltaf gefist upp þegar brúskurinn nuddast í bringuhárin meðan ég sef.

En ég ætla, ó já, ég ætla að safna vænum vexti fyrir næsta Eistnaflug. Ó já! Það mun ég gera! Ó vei! Ég mun! Ég skal! Ég verð! Ó hvað ég sakna þín minn elskulegi barbarossa!

En hver er nú listin að safna skeggi?

Ekki raka það - bara snyrta.

Þetta hef ég lært af merkum mönnum.

Já mar! Ekki vera hatehr! Vertu playah! Og kannski verrurru einhverntíman gangster!
Recognize!
Aaawww yeah
-Analkunta , Taflan - Fös Nóv 07, 2008 7:42 pm

Ætli það sé til, segjum, átta manna gengi af íslenskum vonnabí-smákrimmum sem hafa allir eitthvað viðurnefni? Einsog Kiddi bremsa, Doddi morðingi, Atli öngull, Haukur kúbein, Ómar kuti, Tómas toppstykki, Gunni hnefi og svo glæpaforinginn sjálfur Nonni stóri. Gætu kallað sig Gónarnir og klætt sig upp einsog misheppnaðar eitís poppstjörnur og hangið hart í miðbænum, átt bágt og verið hardkor!

Æji, mikið agalega leiðist mér að gera þetta. Þetta er eitthvað svo, tja, desperat. Eitthvað svo? Þetta ER desperat. En maður verður víst að redda sér einhvernveginn og þegar maður er desperat þá gerir maður desperat hluti.

En þannig er mál með vexti að ég er alveg staurblankur aumingi. Á einhverja peninga sem eru fastir í verðbréfasafni en ég fæ ekkert að taka úr því vegna vandræða innlenda hagkerfisins og að sumir fjölmiðlar erlendis (þökk sé innlendum fjölmiðlum) halda að landið sé á barmi borgarastyrjaldar - víðsjáverðir tímar.

Eníveis, til að draga ögn úr vælinu þá er ég beinlínis að betla í ykkur lesendum, þ.e. ef þið eruð svo gjafmild og góð í ykkur, að styrkja mig um einhverjar krónur.

rkn. 0301 - 26- 7909
kt. 250979 - 5099

Mér finnst ég svo skítugur.

Hvernig er það? Er ekki hægt að taka önnur lyf við því en áfengi?

Vá, er ég sá eini sem er bæði sammála og ósammála mér?! Er ég sá eini sem finnst ég mér vera fyndinn? Virðist það virkilega vera að allt mitt sprell sé stolið, bamboozled, haft að fífli, frá öðrum? Get ég beinlínis sagt, sökum skorts á athugasemdum, að ég á fáa vini, er leiðinlegur, ófyndinn, vanhnyttinn, skemmdur, félagslegt viðrini og skíthaus?

Fór á fyllerí um daginn og hitt gamlan vin minn og hann var eitthvað svo fullur og ég sagði “Sæll, hvað seijiiirrru!?” Og hann sagði mér sögur og eftirfarandi er sagt rúmlega frá mínu sjónarhorni:

Eitt sinn fyrir stuttu varð ég svo fullur að ég:

• Ráfaði inní íbúð félaga míns, svo gjörsamlega bunandi fullur að ég man ekki eftir því. Viðkomandi tjáði sig í sífellu að hann væri sofandi, en þrátt fyrir þær gegnvænlegu mikilvægu upplýsingar var sumt ekki að slá saman í heilabúinu að ég settist niður og bauð góða kvöldið. En eftir margítrekaðar tilkynningar frá viðkomandi að viðkomandi væri sofandi þá náði ég loks áttum og gekk útúr bílskúrsíbúðinni og arkaði áleiðis heim. Það var töluverður spotti af engu með smá malbiki er ég væntanlega ráfaði útaf og gekk á ENNeinn. Afleiðingarnar af þessum árekstri voru á þá leið að ég bakkaði á bláan ruslagám, snéri mér við og kýldi gáminn með berum hnefa. Að því afreksverkni loknu snéri ég mér á ný í átt að svefbýlum mínum og hélt áleiðis heim. Frá þeim tíma og þar til ég vaknaði veit ég eigi meir. Hvað þá frá þeim tíma til rúmlega sæmilega snemma um kvöldið.
• Eftir daglangt fyllerí á fimmtudegi reifst ég harkalega við föður minn um hvað ég væri væntanlega ekkert svo agalega fullur eða einhverja tilfinningakrísu sem braust út við einhverja saklausa athugasemd frá pabba mínum en olli samt þeim hugbreytingum að ég varð alveg brjálaður og öskraði, hótaði líklegast ofbeldi með steyttum hnefum, hendi mér út og fleygði stólum (braut samt ekkert neitt) og var einsog skælandi aumingji í fanginu á einum besta vini mínum. Ég álykta að þetta hafi varið í rúmlega 30-45 mínútur þar til ég fór heim og henti mér draugfullum uppí rúm og vaknaði svo klukkan rúmlega sjö daginn eftir.
• Hef skrifað heilan helling af stöffi, en vantar sárlega einhverja gagnrýni, góða og slæma - lof og hatur - til að vega á móti ofblásnu og furðulega vöxnu egói. Hver haldiði að ég sé? Einhver snillingur? Einhver bavíani? Hef ekki einu sinni gefið út bók og er enginn áhrifavaldur á þjóðfélagið. En er ávallt og alltaf frábær, nema þegar taugarnar taka flog. Næstum því einsog skátarnir, nema það lið er ömurlegt pakk.
• Var einu sinni svo fullur að ég skrifaði vefbókarfærslu sem innihélt, vonandi, lítið af stafrfræðri- og málfræðivillum.

Blargh, blargh!

Sjúgið teppi með Lekseksual-ryksjúgu!

Fólk sem les þetta og skilur ekki eftir athugasemdir minnst 3svar á rúmlega þrem til fjórum mánuðum er með kynfæravörtur, stuttan fót, með gerviauga og rauðhærður!

Fölblá saga

[hægt er að hlusta á kynaæsandi rödd Vefþulunnar þar sem hún les þessa smásögu upp af þvílíkri ást og alúð að þú munt renna af sætinu sökum ástarvökvana sem seitla útúr svitaholunum því þú æsist svo mikið upp]

Hún beygði sig unaðslega niður eftir fötunni og lyfti henni upp með vinstri hönd og stakk því undir kranan og lét sjóðheitt vatnið renna hægt og ljúflega í ílátið. Jóna drap tittlínga með sínum seiðandi augum meðan heita bunan fyllti fötuna af alúð. Þegar þessu verki var rúmlega hálfnað skrúfaði hnátan tappan af Royal 5+1 gólflöðrinu og hellti í smá dreitill af löðri í forlátu fötuna.

Að því loknu greip hún mjúklega um handfangið með latexvörðu höndunum sínum og togaði lauslega í og lagði svo fötuna á gólfið. Svo strauk hún um skaftið á skúringagræjunum og renndi því upp og setti svo á hreina moppu. Með fimlegum hreyfingum stingur hún moppunni í unaðsfulla löðurvatnið, en er hún tók upp tólið þá skvettist smá af volgheita vatninu á Jónu, sem kipptist ögn við, með bland af undrun og unað, þegar hún blotnaði þarna að neðan.

Hún hélt inní eitt baðherbergið á þessari ríkisstofnun, en þar vann hún á nóttinni, og skúraði skítuga gólfið. Hún vissi líka að henni var ætlað að skúra minnst tvö stór og fjögur lítil baðherbergi í viðbót - en hún var samt strax byrjuð að svitna. En hún var vandvirk og fljót til verks svo hún þreif af alúð og þokka líkt og hún hafði gert undanfarin ár.

Svo þurfti hún að gera það líka í flest öllum skrifstofuherbergjum, en hún naut þess líka. En þá þyrfti hún að ryksjúga. Hún fór inní kompu og beygði sig niður eftir Lekseksjúal-ryksugunni og strauk um það til að finna handfangið sem auðveldaði henni að halda á því.

Fyrst ætlaði hún að sjúga teppið á skrifstofu deildarstjórans, en hún var vön að byrja sjúga teppið þar. Hún gekk rakleiðis að vinnusivstarverum Rick Hardon, tók í húnin á hurðinni og trítlaði inn. Rafmagnsleiðsluna dróg hún útúr rafgatinu á ryksugunni og stakk því í eitt rafopið á veggnum. Teppið var eldrautt og seðjandi. Hún þrýsti á hnappinn og fann fyrir vélinni titra lostafullt við fætur sér, hún hneigði sig niður og strauk barkann hægt á ryksjúgunni, snéri sér ögn og dillaði á sér bossan með hún saug teppið. En ryksugupokinn var helþrútin og granítstífur að hann meikaði ekki meir og gafst upp, svo Jóna skipti um ryksugupoka og hélt áfram að sjúga teppið hjá Rick Hardon.

Þegar hún var búin að sjúga teppið hjá Rick Hardon fór hún að huga að smáatriðunum, svo hún teygði sig í tuskuna sína og þreif af skrifborðinu með tusskunni. Hún handfjatlaði postulínsvasan, því hún fannst vasinn vera æðislegur, og þreif hann líka með tusskunni sinni. Með seiðandi augnráði starði hún á rykið á hillunum og lét vísifingur renna mjúklega eftir því og skrifaði “5+1″. Hún stundi og strauk svo allt arið af. Þetta gerði hún tvisvar þrjátíu og þrisvar sinnum, sex sinnum í viku. Að loknu 6 tíma vinnutörni, fór hún í ræstiherbergið og klæddi sig úr sveittu ræstifötunum og tíndi á sig sínar eigin hóflegu spjarir. Hún stimplaði sig út, klæddi sig í dúnmjúka og fölbláa kuldagallan og arkaði heim til barnana sinna fimm og bónda á Makaratlotstíg 60a.

Hún er 57 ára gömul, harðgift Núma Hallsyni, drengur góður og heiðvirður

Hún ber nafnið Jóna Harðardóttir og er tussusveitt og funheit því hún er með kvef og hita.

Ætli maður þurfi ekki agera einhverskonar lista yfir toppplötur ársins. Ætli maður stefni ekki á topp tuttugu. Er örlitið á reiki, en topp fimm plöturnar eru negldar niður og munu ekki bifast:

1. Septicflesh

   Communion (rívjú)

2. The Monolith Deathcult

   Trivmvirate (rívjú)

3. Gojira

   The Way of all Flesh (rívjú)

4. Portishead

   Third

5. Satyricon

   The Age of Nero

6. TestamenT
   The Formation of Damnation (rívjú)
7. Hollenthon
   Opus Magnum
8. Opeth
   Watershed
9. Hail of Bullets
   …of Frost and War
10. Iced Earth
    The Crucible of Man (rívjú)

Hann er ekki endanlegur, allavega ekki alveg strax, því tónlist frá listamönnum á borð við Keep of Kalessin, Ihsahn, Psycroptic, Enslaved, Mogwai, Medeski, Martin & Wood, Sahg, Zonaria, The Amenta og fleira gott stöff gæti ýtt einhverri plötu neðar. Seisei, mikil ósköp. Gríðarlega gott tónlistarár atarna!

Ér brjálahhh! Alvegh snælduuhbrjálaaaahhh!!!
-brot úr MSN-samtali

Október hefur ekki verið beinlínis almennilegur mánuður fyrir almenning. Nóvember verður engu skárri  og eflaust að desember verði algjör stuðbomba!

Hækkandi vextir. Vafasöm skuldbindinginn þjóðarinnar til alþjóðarar. Sparnaðarfé að hverfa af reikningi tugþúsunda vinnandi Íslendinga. Uppsagnir. Gjaldþrot. Volæði, vosbúð, fátækt og vonleysi handan við hornið. Er von að maður spyr, hvar er reiðin? Af hverju hef ég lítið verið var við hina réttlátu reiði landsmanna en þess í stað verið vitni af einhverju tilgangslausu væli um hver fær að halda mótmæli fyrst?

Máske eru einhverjir hugsjónarmenn að vinna bakvið tjöldin í samstarfi við björgunarsveitir (fyrst við höfum engan her) landsins um að koma valdhöfum frá og setja á björgunarstjórn (ekki herstjórn, því við höfum ekki her) sem svo skipuleggja borgar- og bæjarfundi um allt land þar sem íbúar ræða um sína fjárhagskrísu, leiðir til að redda því á sem hagstæðasta og ódýrasta hátt til langframa og senda svo hóp sem samanstendur af þremur til fjórum einstaklingur á allsherjarþing landsmanna á Þingvöllum sem haldið verður í janúar. Gæti vel verið, en mjög ólíklegt.

Onei, einsog ég sagði síðast þá er fólk en að bíða eftir að næsti maður geri eitthvað sniðugt sem sömuleiðis bíður eftir að þú gerir eitthvað sniðugt. Nema nú er þetta eitthvað bylting.

En það er alveg bullkraumandi reiði - bara svo það sé á hreinu ef einhver hefur ekki tekið eftir því.

Skyldubroskall –> 

Emil: Hva? Ertu alveg brjálaður, maður?
Clarence Boddicker: Naglhaltukjafti og gerðu það! Gerðu það bara!
RoboCop (1987) eftir Paul Verhoeven

Skilst að það sé nýr flokkur í pípunum sem verður víst hressari en Hemmi Gunn og jafnvel skondnari en Ómar Ragnarsson! Og grænni en Hulk. Einhverskonar frönsk retro-rétt-yfir-miðbik 20. aldar byltingarkenning í bland við Evrópsku Dadanarkisma-mótmælendur í fyrri heimstyrjöldinni. Undiralda af íslenskum sveitaflippurum, lúðum og gáfumönnum að láta á sér kræla á innlenda veraldarvefnum - ódælisfólk og byltingarsinnar - tröllin í fjöllunum sem ætla að fara taka yfir landsbyggðina. Veit ekki betur en að eftirfarandi sé á stefnuskránni, sem ég fann á ógisslega leynilegu netfangi hjá  hópi netnotenda og nafnleysingja sem ég hakkaði mig inní

Raforkuverð ráðist af innkomu og hagnað viðkomandi fyrirtækis (sérstakur afsláttur veittur til búskaparbisness, s.s.; garðyrkju, búfénað og annað.)

Markvisst verði komið upp smáfyrirtækjum og sem gætu mögulega nýtt þá stóriðju sem þegar er komin

Nýsköpunar-skrifstofur verða opnaðar í öllum helstu sveitarfélögum þar sem unnið verði markvisst af því að efla hugmyndauðgi, smáfyrirtæki og hverskonar nýsköpun (hátækni, útlimir, hjálpartæki ástarlífsins, smábílar, jeppar)

Nýjar starfsreglur fyrir ráða- og þingmenn - gegnsætt, stöðugt og stíft eftirlit

Hámarkstekjuþak og starfslokasamningar sem miðast að hagfræðilegum veruleika

Að fjárhættulöggjöfin verði afnumin og að fjárhættuspil verði lögleitt, en að unnið verði að svotilkallaðri áhættufjárfestingarlöggjöf (eða hvítflibbalöggjöf)

Sérstakur tekjutengdur afsláttur til fjölskyldna sem stunda sjálfsþurftarbúskap hverskonar (garðyrkjuræktun, hænsnabú, o.s.frv.)

30-40 tíma hámarksvinnutími

Þetta skilst mér.

Annars gæti þetta verið vaffgé…?

“Ég veit ekki hvað er þarna inni, en það er skrítið og pirrað, hvað sem það er!”
-Clark (Richard Masur) John Carpenter´s The Thing (1982)

Jæja, fyrst að byrjað er að bera fátækt fólk út úr húsum og lögleg atvinna fer þverrandi þá er nú ekki langt í aukna vímuefnaneyslu-, sölu og almennan hórdóm til að hafa í sig og á, og börnin líka. Á annað borð, ef hægt er að afskrifa lántöku uppá marga milljarða af fólki sem á beinlínis sök að auknum glæpum og spellsvirkja, hví þá að eltast við þessa dópista, hórur og sprautufíkla? Ekki sé minnst á hina svokölluðu handrukkara - þetta er innheimtutæknir! Ríkið á bara að díla við svartamarkaðsbraskara á siðlegum nótum - reyna deila hagnaðnum og að starfsemi glæpona fari eftir alþjóðaviðmiðum um laun, starfshætti og öryggi starfsmanna.  Skattleggja þá bara og leyfa þeim að stofna verkalýðsfélög. Hér eru þrjár tillögur:

Verkalýðsfélagið HANDAFL í ANDLITIÐ Á ÞÉR (HANAFAN)
Samtök einstæðra mæðra og portkvinna, )
Bandalag Ópíumsala og sérstrúarsafnaðar

Þetta leysir tvennskonar vanda:

1. Minnkar atvinnuleysi
2. Gott fyrir þjóðarbúskapinn

Opna spíttverksmiðjuna á ný!

Fyrrum bankastjóri stendur fyrir framan hóp af helsjúkum gangsterum á fundi nafnlausra áhættur- fárglæfra- spílavítisstarfsemisfíkla:

“Já, ég var einu sinni næstum einsog þið aumingjarnir. Þegar ég komst ég tæri við alla þessa peninga þá hugsaði ég ekki um annað en að sjá meira - hærri tölu - hærri prósentuvöxt - meiri hagnað - meiri pening - og ég bara gat ekki hætt. Sklijiði! En ólíkt ykkur ræflunum þá þarf ég ekkert að borga til baka, mér hefur verið fyrirgefið. Þið! Þið getið haldið áfram að missa allt sem þið elskið; spúsuna ykkar,  börnin ykkar, aðsetur ykkar, fyrirtæki, bíl, hund og allt sem ykkur er kært! En ÉG! ÉG FÆ AÐ VALSA UM OG NAUÐGA BÖRNUM BARNABARNA YKKAR TIL EILÍFÐARNÓNS! OG ÞAÐ ER EKKERT SEM ÞIÐ GETIÐ GERT Í ÞVÍ!!! MÚHAHAHA!!! MÚÚÚHAHAHAHAAAAHAHAHAAHAAAAGRHRHGHAAA!!!“

Það er opið debatt um hvað öðru fólki finnst, en ég er svo frábær! Mikið gasalega er ég glæsilegur. Gæti haft mynd hérna af mér, en ég vill leyfa lesendum að leyfa hugmyndaaflinu að ráða og leyfa ímyndaða dýrinu að ráfa laust um eyðilendur Frábærég-eyðimörkinni í hugaraflinu Ég.  En, bara svo þið vitið það, ég er agalega flottur. Ó, já. Mikil ósköp. Seisei. Segðu. Öss…