Íslenski draumurinn varð að veruleika og okkar eigið efnahagsundur brotlenti og fuðraði upp líkt og flug 92.  Sumir segja að þetta þurfti að gerast til að opna augun hjá sumu fólki, s.s. ruddaleg ábending um að græðgi er ekki alltaf góð.

Já, að vissu leyti er ég sammála þessu. Þetta var kannski nauðsynlegt, rétt einsog það er nauðsynlegt að gefa tugmilljónaofurlaunakónunum og vonnabí-heimsauðkýfiningum  duglegt spark í böllinn til að leyfa þeim að finna hverskonar líffræðilegan óskapnað það getur orsakað.

Ég hef uppgötvað áður týndri ást minni á tölvuleikjum. Man einsog það gerðist fyrir rúmi ári síðan - sem það og gerðist - að ég hreinlega hætti að spila tölvuleiki. En ástæðan var nú obboslega einföld. Ég var þá tiltörulega nýorðinn ritstjóri vefritsins Vantrú og það tók töluverðan tíma frá tölvuleikjaspilun. Sem var nú bara fínt.

Stöku sinnum, þó, þá lék ég mér í einum og einum leik svona ef áhugi og tími gafst. Svo náttúrulega kom að því er ég hafði komið mér upp ágætri rútínu í hinu áhugaverða, gefandi, sæmilega tímafreku og launalausu aukadjobbi að ég gat gefið mér meiri tíma fyrir internetið og aukna tölvuleikjaspilun.

Nú í vikunni kom bara að apexi tölvuleikjaspilunnar er starfsfélagi minn benti mér á svindl í hinum öldungis klassíska tölvuleik er heitir Minesweeper.

Sjálfur svindla ég örsjaldan í tölvuleikjum, einfaldlega útaf því mér finnst það bara svo mikið, tja, svindl að svindla í tölvuleikjum. Maður þarf að vera heldur frústreraður og ösku-andskotans-illur til að freistast til þess að gúggla eitthvað svindl. Í sannleika sagt þá legg ég fæð á svindl í tölvuleikjum. Ef maður þarf að svindla í tölvuleikjum þá hafa hönnuðirnir og einnig tölvuleikjatestararnir ekki staðið sig í stykkinu.

Til að mynda er einn alveg hreint stórkostlega óþolandi galli í þó frekar vel heppnuðum leik sem er í fjórðu útgáfunni af Grand Theft Auto. En gallinn er á þá leið að þegar þú klárar eitthvað verkefni sem felst í að myrða, deyða, drepa og það eru annaðhvort örfáir vondir kallar eftir með byssur og/eða löggan mætt á svæðið með byssur og byrjað er að drita á þig með áðurnefndum frethólkum þá finnur Nico Bellic - aðalsöguhetjan - sig knúinn til að hringja í einhvern til að láta vita af því að hann hefur klárað verkefnið meðan byssukúlurnar fljúga í búkinn á honum. Þetta getur endað með dauða. En blessunarlega þarf maður ekkert að svindla í þessum mæta tölvuleik þrátt fyrir þennan meinlega galla. Nema maður sé ræfill og lúser. Sem ég er ekki.

Dæmi um hönnunargalla í tölvuleikjum sem maður neyðist hreinlega til að svindla í er t.d. í endanum á leik er heitir Call of Cthulu: Dark Corners of the Earth. Þar kemur sínematískt móment - af ansi mörgum, en ég mæli eindregið með þessum leik uppá atmóið og gríðarlega flottum sínematískum mómentum - sem fólst í því að hlaupa hratt í gegnum göng áður en þau mundu hrynja á mann. Trikkið átti að vera tímasetning og hraði. Sama hversu oft ég reyndi þá drapst ég alltaf, það oft að mig grunaði að hér væri á ferðinni bíræfilslegur galli í leiknum. Viti menn, eftir smá gúggl þá voru ansi margir að lenda í sama vandamáli. Svo ég gúgglaði ögn eftir svindli,  þ.e. godmode og að labba í gegnum veggi og svindlaði til að klára þetta dæmi.

Mér fannst ég svo skítugur eftir þessa ósvinnu. Ég hafði gjörsamlega misþyrmt einni höfuðsynd tölvuleikjaspilunar. Svindl! Ég kreisti fram eitt krabbameinslæknandi tári sem ég þerraði af kinninni með pappírsbréfi og henti því svo í eldsofninn.
 
En að hinu goðsagnakennda svindli í Minesweeper. Ýtið á eftirfarandi hnappa í þessari röð: W Z Z Y. Efst í vinstra horninu í bakgrunninum (s.s. fyrir ofan My Documents, My Computer eða hvað sem þið óbermin hafið eða hafið ekki þarna) á að birtist punktur sem er heill pixel að stærð. Svo skal halda CTRL-hnappnum inni og láta músabendilinn reika yfir kassalöguðu hnappana í Minesweeper. Ef litli pixellinn er hvítur er engin jarðsprengja og ef punkturinn er svartur þá er hætta á ferð. Efast ekki um að Minesweeper-aðdáendur eiga eftir að froðufella af fullnægingu við þessar lostafullu upplýsingar.

Síðustu helgi gerðist ég fífl og fáviti.

Efast ekki um að ég sé ennþá fífl og fáviti. Búinn að vera það í viku og það er ömurlegt. Og eflaust er ég eitthvað ívið verra en bara fífl og fáviti. Óþverri, skíthæll, drullusokkur og moðerfokker.

Svo er ég svo mikið fífl og svo mikill fáviti að ég veit ekki hvað ég get gert í því að hætta að vera fífl og fáviti. Kannski dugar eitt símtal? Svona allavega til að byrja með. Hver veit?

Djös fíbbl. Djös fáiti.

Mér finnst það alveg stórmerkilegt þegar almenningsálitið virðist vera alveg stórkostlega á skjön við hið opinbera. Eiginlega svo mikið að það er í minnsta lagi furðulegt og mesta lagi ógnvekjandi þegar stjórnmálamenn og aðrar pólítíkur gefa þessu áliti ekki gaum. Til að mynda hin nýlega og afar heppilega rassía lögreglunnar gegn maríjúanaræktun - sem er augljóslega ekkert annað en einhverskonar PR-barnaplástur í kjölfarið á vægast sagt fáránlegri og fávitalegri hegðun þrælana við Búsáhaldabyltingunni svokölluðu - með því að böstakapp í einni fullkomnustu kannabisgróðurstöð á landinu. En samkvæmt fréttum virtist hún bara vera starfrækt samkvæmt einhverjum ESB-stöðlum. Efalaust fengu þeir dágott tímakaup sem voru að vinna þarna og hugað var heilsu þeirra og hreinlæti með góðu loftræstikerfi og sturtuaðstöðu. Alminilegt. 

En svo virðist að slatti af fólki, sem að öllu jöfnu virðast lifa heilbrigðu lífi - þ.e. dópa ekki -finnast þessar aðgerðir lögreglunnar óþarfar og asnalegar. Rétt einsog með spíttverksmiðjuböstið í fyrra. Bara skattleggja þetta og flytja út. Heyrði einhverntímann útundan mér að íslenska grasið væri með því betra í Evrópu, að því væri smyglað útúr landinu og farið með í einhverja kannabiskeppni. En, ég sel það ekki dýrara en ég keypti.

Sem var tæplega 7000 kall fyrir 2 grömm af grasi.

… drekkur ekki bjór, notar ekki önnur fíkniefni en tóbak og leggur fæð á kannabisefni, stundar ókeypis, lögleg og gagnkynhneigð ástarmök, horfir og hlustar eingöngu á RÚV, fer til Spánar á sumrin, borðar slátur og súrmeti í annað hvert mál en þess á milli borðar hann ýsu, kýs Sjálfstæðisflokkinn og tekur mark á orðum Hannesar Hólmsteins Gissurararsonarar um efnahagsvandann, keyrir alltaf um á jeppa, telur að lögreglan vinni ávallt góð og þörf verk, hatar komma og sósíalista, eignast minnst fjögur börn, fer í messu um jólin, fermir sig og giftir samkvæmt kristilegri athöfn, er í góðu sambandi við prestinn sinn, hættir ekki að vinna fyrren hann fær hjartaáfall og þolir ekki ókunnuga og útlendinga.

Verst finnst mér hvað yfirvöld virðast oft þurfa að þóknast þessum ímyndaða Íslendingi.

21:24 Sjá þetta fólk. Sjá ‘etta! Einhver hérna sem ætlar að læra þýsku. Eflaust til að lesa Marx. Mikið rætt um efnishyggju og veisluhöld. Einhver Golíat. Hef ekki hitt hann ennþá. Eflaust grunsamlegur gaur. Athuga nafn og annað. Fleira fólk að koma og einn er nýmættur. Fimm einstaklingar. Golíat er 25 ára. Virðist vera ólöglegur infnflytjandi þar sem þessar þrjár konur eru að ræða um að redda honum kennitölu og skírteini. Allt mjög grunsamlegt.

21:37 Einn einstaklingur notaðist við samskiptatæknivél og virðist vera að ná í einhvern Ó ell einhver. Höfuðið á honum skyggði á símaskjáinn. Einn gesturinn dregur fram vafasama bók. Skoða nokkrar blaðsíður. Fæ ónotatilfinningu.

21:45 Tvær manneskjur - sem eru grunsamlegar líkir. Bræður? Kauðarnir ræða um ketti og kettlinga, systurnar taka þátt í umræðunni.

21:47 Þögn. Golíat. Afmæli. Maí. Eflaust einhverskonar eiturlyfjamókslingó. Sumir halda áfram að skoða vafasömu bókina. Hlegið.

21:56 Talað um efnahaginn og hernig hægt sé að græða á ýmsum fyrirtækjum með einhverskonar svikamyllusvindli. Helvítis kommúnistar, anarkistar, kapítalistar og fasistasvín. Ræflar og ribbaldalýður sem eru að grafa undan okkar ástkæra lýðræði, frelsi og einstaklingsréttindi.

22:01 Var í gúddífíĺíng. Tala um Flight of the Conchords. Hann reynir að þröngva vilja sínum á hana. Tvisar. Bar11. Fylgja þér eitthvað? Heim eða eitthvað? Neineinei. Hragalegt.

22:05 HAM-tónleikar eyðilagðir. Þvagstaup. 100-150 ára gömul erótík skoðuð. Mammaþín. Fyrsti góði brandarinn kominn. Rassandlit. Fokkassu upp. Talað um samkynhneigð.

22:12 Efnafræði hins eðlilega lífs.  Meira eiturefnablaður. Vandræðalegt.

22:17 Lókalmaður mættur á svæðið. Tussutal.

22:25 Hlé

Ég er án nokkurs vafa - þetta er varla deiluefni og óþarfi að þræta fyrir það - fyndnasti fulli gæjinn á landinu. Ekki bara er ég ekki fyndinn, heldur er ég agalega skemmtilegur líka. Og ekki bara nóg með það heldur felst í fyndni minni gríðarleg hnyttni og afar háfleygt en þó alþýðlegt skopskyn sem nær allir geta brosað í kampinn eða - sem er nú öllu algengara - hlegið dátt yfir.

Auðvitað koma full tímabil þar sem ég get verið alvarlega leiðinlegur og fullur, það leiðinlegur að ég fari að tala um tryggingar og verðbólgu sem getur þróast útí alveg grútleiðinlegt og alvarlegt hjal um trúmál og pólítík.

En ég áætla að í um 76,8% tilfella þá er ég á bilinu skoplegur til mongóhúmórískur.

Ég reyki t.d. Camel Filters og sem reykingarmaður þá á ég afar erfitt með að taka við öllum snöggum breytingum er varðar umbúðir á sígarettupökkunum. Til að mynda þegar byrjað var að selja Camel Filters sígarettur í hörðum umbúðum hér á landi þá fékk ég bráðakvíða og lá í öndunarvél í þrjá daga. Þetta henti eflaust víðar á landinu og fyrirtækið sem sér um innflutning á Camel Filters sígarettum - og vissulega ríkið líka - tók örugglega eftir minnkandi sölu á Camel Filters sígarettum þessa fáu daga þar sem Camel Filters sígarettuneytendur náðu ekki að versla skammtinn sinn sökum þess kvíðafaraldur sem skók Camel Filterssamfélagið á Íslandi. Eflaust voru framkvæmdastjóra Camel Filters-fyrirtækisins í Bandaríki Norður Ameríku einnig afar áhyggjufullir yfir þessu og sóru þann blóðeið að þetta muni aldrei nokkurntíman henta aftur.

Hingað til hef ég ekki getað hugsað mér að kaupa Camel Filters - sem eru prýðisgóðir líkkistunaglar - nema í mjúku pakkningum, enda fæ ég væg endurhvörf til þessa dags er Camel Filters sígarettur í hörðum pakkningum voru kynntar fyrir landan. Ég kaupi þær einungis í sárri neyð, þ.e. ef Camel Filters sígarettur í mjúkum pakkningum er uppselt. Það er með töluverðum semingi sem ég tek við þessum hörðum pakkningum.

En nú hefur innflutningsfyrirtækið gert okkur Camel filters reykingarmönnum góðan greiða - sérstaklega þá sem reykja Camel Filters í hörðum pakkningum. Nefnilega núna um daginn fékk ég í hendurnar pakka af Camel Filters í hörðum umbúðum. Er ég opnaði pakkann, skjálfandi og svitnandi vitandi þess að blóðþrýstingurinn fór hækkandi, tók ég eftir dularfullum miða. Ég frussaði kaffinu mínu yfir afgreiðsludömuna, enda mátti ég varla við þessum breytingum. Með titrandi hendi teygði ég mig í miðann og dró hann upp, las hann hátt og snjallt fyrir alla viðskiptavini í búðinni:

NÝR CAMEL PAKKI
Á MARKAÐ FLJÓTLEGA

NÝSTÁRLEG AÐFERÐ
-SÍGILT ÚTLIT

Camel, sem kom fyrst á markað
með “American Blend”, heldur
upp á 95 ára afmæli sitt með
nýjum umbúðum

SAMA BRAGÐIÐ

Trúr uppruna sínum mun Camel
halda áfram að nota sömu blöndu
tóbaks, svo upplifun neytandans
verði sú sama.

“Halelúja!” öskraði ég. Á miðanum var einnig myndbrot af nýju umbúðunum til að undirbúa viðkvæma Camel Filters neytendur fyrir væntanlegar breytingar. Pakkinn verður víst aðeins ljóssandgulari og kameldýrið verður í ögn meiri þrívídd en hitt kameldýrið auk þess sem fremri fóturinn hægra megin mun stíga ögn afturábak og sömuleiðis mun afturfóturinn vinstra megin gera slíkt hið sama og aukinheldur virðist sem svo að sólin skíni bakgrunninum, þ.e. bakvið kameldýrið. Væntanlega eru þessar breytingar til komnar svo maður ruglist ekki um of á rauðu Winston-pökkunum.

Þetta eru án efa bestu tíðindi fyrir Camel Filter sígarettuneytendur síðan afgreiðslufólki yngra en 18 ára var bannað að afgreiða tóbak.

Látið orðið berast fljótt - þetta gæti gerst hvenær sem er. Sérstaklega að vara eldri ættingja, sem reykja Camel Filters í hörðum pakkningum, við þessum breytingum því tíminn líður hratt á gervihnattaöld.

Ég er nú orðinn handviss að starfsfólk sem vinnur á geðheilbrigðisstofnunum (og einnig stofnunum sem sinnir þroskaheftum og -skertum) er langtum skemmtilegra, skynsamlegra, skarpara og fyndara en lýðurinn sem vinnur á öldrunarstofnunum.

Munurinn er eflaust sá að áhugaverðustu og skemmtilegu einkenni geðveikinnar (og þroskaskerðingar) smitast ögn á einstaklingana sem vinna á svoleiðis stöðum, meðan fúllyndið, leiðindin, pirringurinn, ónotið, biturleikinn og ömurlegheitin sem oft einkenna elliær gamalmenni eykur á sömu skapgerðabresti starfsmanna öldrunarstofnana -  yfirmenn og einstæðar hannyrðasjúkar mæður af íslensku bergi brotnu eru í sérstakri hættu.

Já, þetta er svo sannarlega eitt stykki - og sæmilega biturt - ”fokkjú” til HSSA á Hornafirði - vonandi síðasti dropinn af lundafari krumpudýrana sem ég fékk þaðan. Vonandi verður niðurskurðurinn sem mestur hjá ykkur, druslurnar ykkar.