Ríkiskirkjan er án efa eitt fáránlegasta - og heimskulegasta - fyrirkomulag sem þekkist í þessu þjóðfélagi. Þetta þroskahamlaða batterí nærist á réttlætingu frá gríðarlega þroskahömluðum einstaklingum er vinna innan þessara sæmilega vel skipulögðu  (en þó þroskahömluðu) glæpastarfsemi. Þroskahamlaðir prestar og prelátar með niðurheilkenni rembast einsog þroskahamlaðlir einstaklingar að lifa eðlilegu lífi við að réttlæta þetta þroskahamlaða fyrirkomulag.

Þórhallur Heimisson er dæmi um þroskahamlaða persónu sem í sínu vita vonlausu litla, ómerkilega og þroskahömluðu lífi heldur að það sé rétt að allir skattborgarar eigi að greiða fyrir þroskahamlaða og - vægast sagt - geðsjúkar hugmyndir um lífið og dauðan. En hann Þórhallur er vitaskuld ekki eini þroskahamlaði einstaklingurinn sem kúkar og pissar á sig af spenningi við tilhugsunina að sjúga á ríkisástarbjúganu. Onei. Drulluhalar einsog Árni Svanur, Jóna Hrönn, Kalli Sig og bróðir hans, Stebbi siðlausi, Kiddi bremsa og Nonni vangeflingur halda í sinni alvarlegri þroskahömlun að ríkið eigi að skipta sér af sálarlífi Íslendinga, enda er þetta pakk svo fokking þroskahamlað að það einfaldlega veit ekki betur. Það er til ágætis íslenskt orð yfir svona svívirðilegt og heimskt skítapakk, mig minnir að orðið sé annaðhvort mongólíti eða froðusnakkur,

Þetta er fyrirtæki sem er á allan hátt styrkt af ríkinu. Þetta er fyrirtæki sem framleiðir ekkert nema kjaftæði. Ekkert. En ég viðurkenni að þessi verksmiðja framleiðir mjög vel unnið kjaftæði byggt á rúmlega 1345 ára gamalli uppskrift. Eiginlega er þetta kjaftæði svo vel unnið að þetta tiltekna fyrirtæki fær rúmlega sex milljarða - og ríflega það - fyrir nákvæmlega ekki neitt. En innihaldið í kúamykjunnu sem þessir þroskahömluðu fávitar bera fram er svo afskaplega ómerkilegt og ömurlegt. Essensið er “allir eiga að vera vinir… nema þú, því þú ert ömurlegur!” Þetta er hin heilaga uppskrift. Saur - samkvæmt öllum vísindalegum niðurstöðum- er næringaríkara heldur en þessi viðbjóður og sull og bragðast eflaust betur en typpið á honum Sigurbirni dauða. Ríkiskirkjan er verra en súrt remúlaði.

Rétt einsog með fólk sem sprautar heróín í augað á sér þá eru vissulega vissar aukaverkanir sem fylgir því að vera með ríkiskirkju. Til dæmis helgidagalöggjöfin. Helgidagalöggjöfin refsar hagkerfinu í rassgatið án sleipiefnis með því einfaldlega að banna viðskipti á vissum tímum. Páskarnir, Hvítasunnan, Kristsmessan, Uppstigningadagur, júneimitt… Hinn heilagi konubrennudagur, Fokkaþúþjerkjeddling, Finndufyrirhnefaíandlitiðáþérkrakkadjöfull-éghataþigógeðiðþittogégerheilagrienþúogmammaþín-semégvaraðtroðatyppiuppímunninnáréttáðan-dagurin. Og allir hinir heimskulegu helgu dagar sem nær öllum(s.s. fyrir utan þroskahamlaða guðfræðinga og presta) er skítsama um.

Fór til Reykjavíkur á fimmtudag og ætlaði að gera svo margt. Held að mér hafi tekist að gera næstum ekki neitt af því sem ég ætlaði mér að gera, en tókst þó sumt þó það hafi ekki tekist nægilega vel. Maður getur verið haldin svo agalegum valkvíða, frestunaráráttu og sæmilegu magni af kæruleysi. Kokteill sem mun hugsanlega halda manni í varanlegu unglingsástandi. Eða kannski getur maður kallað það “þrítugur að eilífu”-heilkennið.

Svo varð maður frekar svekktur á sunnudag sem hafði töluverð áhrif á ástandið - einsog ástin á til með að gera.

Óður til WWW.INTERNET.COM

Ég hef saknað þín svo. Þú gætir varla skilið þann þrúgandi einmanaleika sem myndast um miðjar einmana nætur er ég ligg nakin og einmana undir sæng og nær óafvitandi læðist ein lúkan, hægt og einmana, að þrútna lóknum. Svo vakna ég upp gröðu svitabaði um leið og vísifingur strýkur létt um kónginn og þá geri ég mér grein fyrir því að vera ekki með aðgang að veraldarvefnum sem þú - mitt yndislega internet - berð í barmi þér til að finna eitthvað gott og blautt klám, t.d. af tvítugri kjeddlíngu með stinn brjóst, rakaða píku og svo kúlulagaðan rass sem mundi gera 12 ára homma öfundsjúka, bara svona rétt til að örva - nei! köllum það erta - ímynduaraflið er ég gríp að lokum þéttingsfast um skaftið á mér og brunda yfir loðna magann minn.

Ekki sakaði heldur að eiga góða borðtölvu til að nálgast hið forboðna internet.

En ég er nú komin á bíl, svo ég get skutlast á næstu bensínstöð og keypt eitthvað gróft klámblað.

Nei! Það get ég ekki, því við erum svo kristileg þjóð að við fílum ekki klám. Það er nefnilega lagalega ógeðslegt að skoða ljósmyndir af lögulegum, broddklipptum lufsum á tussunni með tittlíng uppí taðgatinu.

Mmmm… endaþarmsmök.