Óður til WWW.INTERNET.COM

Ég hef saknað þín svo. Þú gætir varla skilið þann þrúgandi einmanaleika sem myndast um miðjar einmana nætur er ég ligg nakin og einmana undir sæng og nær óafvitandi læðist ein lúkan, hægt og einmana, að þrútna lóknum. Svo vakna ég upp gröðu svitabaði um leið og vísifingur strýkur létt um kónginn og þá geri ég mér grein fyrir því að vera ekki með aðgang að veraldarvefnum sem þú - mitt yndislega internet - berð í barmi þér til að finna eitthvað gott og blautt klám, t.d. af tvítugri kjeddlíngu með stinn brjóst, rakaða píku og svo kúlulagaðan rass sem mundi gera 12 ára homma öfundsjúka, bara svona rétt til að örva - nei! köllum það erta - ímynduaraflið er ég gríp að lokum þéttingsfast um skaftið á mér og brunda yfir loðna magann minn.

Ekki sakaði heldur að eiga góða borðtölvu til að nálgast hið forboðna internet.

En ég er nú komin á bíl, svo ég get skutlast á næstu bensínstöð og keypt eitthvað gróft klámblað.

Nei! Það get ég ekki, því við erum svo kristileg þjóð að við fílum ekki klám. Það er nefnilega lagalega ógeðslegt að skoða ljósmyndir af lögulegum, broddklipptum lufsum á tussunni með tittlíng uppí taðgatinu.

Mmmm… endaþarmsmök.