Fór til Reykjavíkur á fimmtudag og ætlaði að gera svo margt. Held að mér hafi tekist að gera næstum ekki neitt af því sem ég ætlaði mér að gera, en tókst þó sumt þó það hafi ekki tekist nægilega vel. Maður getur verið haldin svo agalegum valkvíða, frestunaráráttu og sæmilegu magni af kæruleysi. Kokteill sem mun hugsanlega halda manni í varanlegu unglingsástandi. Eða kannski getur maður kallað það “þrítugur að eilífu”-heilkennið.

Svo varð maður frekar svekktur á sunnudag sem hafði töluverð áhrif á ástandið - einsog ástin á til með að gera.