Skrifað verður undir ICESAVE-samningana um hádegisbilið á sunnudag. Málgögn ríkisins hafa flutt endurteknar “fréttir” um alveg hreint frábært veður allstaðar annarstaðar en í Reykjavík þannig að allir smáborgararnir flykktust frá Höfuðborgarsvæðinu og útá land á nærri nákvæmlega sama tíma, svo að þegar pennanum verður mundað af ráðherrum til að kvitta undir fjárþrældóm þá verður engin til að mótmæla fyrir framan Stjórnarráðið.

Jæja, þá er það taka tvö í sjúkraliðanám hjá FÁ. En yðar einlægur mun hefja nám, samhliða vinnu, þann 25. ágúst nk. Málið er þó ekki svo einfalt að ég geti tekið allt í fjarnámi, ég þarf nefnilega að mæta í tíma þrjá daga vikunar frá átta til ellefu.

Ég og skipulag erum ekki sérlega góðir vinir - hvað þá ég og fjármál - svo ég hef mikið verið að spegúlera hvernig ég á eftir að láta þetta ganga upp, þ.e. að vinna á Fellsenda - sem er rúmlega 130 kílómetrum í burtu frá FÁ - og mæta í kennslustundir.

En þetta reddast einsog allt annað.

Ég tel það sé mál til komið að benda forvitnum á hvaða þrír staðir á artífartísvæði Reykjavíks bjóða uppá óneitanlega ljúffenga og vandaða skyndibita. Fari MakkDónalds í rassgat, fokk Dómínós og éttu skít Ká Eff Sjé. Ef þú ert í stuði fyrir alminilegt ruslfæði þá eru þrír staðir sem eru óumdeilanleg mun betri en fyrrtalið sjitt. Staðir þar sem lagður er metnaður í skyndibitann og ekki sé minnst á mun betri þjónustu en þú gæti nokkurn tíman átt von á hjá bólugröfnum únglíngum er vinna á andlitslausum stórfyrirtækjum. Þessir dýrgripir eru eftirtaldir:

1. Pizza King, Hafnarstræti 18, 101 Rvk.

Á Pizza King fást, án nokkurs efa, bestu pizzurnar á landinu - og ég hef etið pizzur víða. Botninn er alltaf passlega þunnur, kröstið hæfilega mikið, sósan akkúrat, osturinn er hárnákvæmur, næstum á skammtafræðilegum skala og svo er temmilega nóg magn af áleggi skellt á.

Að lokum er þetta bakað af tærri snilld og útkoman er alltaf algjört lostæti. Svo geturðu kryddað þínar pizzur á staðnum með oregano, svörtum pipar eða chilli-kryddi, jafnel dreift smá parmesan og hellt heimagerðri hvílauksolíu og/eða sterkri sósu yfir bökuna.

Þarna er tilboð á 10″ pizzu með þremur áleggstegundum alla daga frá klukkan 09-00 á 1200 kall og ísköld kók í stórri dós fylgir með. Þetta mætti vissulega vera 200-300 krónum ódýrara, en það kemur svosum ekki að sök þar sem þú færð “your money´s worth”.

Þú getur auðvitað tekið pizzuna með eða etið hana á staðnum - sem ég geri nær alltaf. Tyllt þér við gluggan á niðurskrúfaðan koll og flett í gegnum einhver blöð sem eru eiginlega alltaf á staðnum, hvort sem það er Grapevine eða Fréttablaðið, jafnvel bara kjamsað á flatbökunni og notið útsýnisins.

2. Söluturninn Drekinn, Njálsgötu 23, 101 Rvk.

Drekinn er algjör gullmoli er kemur að skyndibitafæði. Þarna eru þeir með samloku-, hamborgara- og pítutilboð alla daga, með fylgir franskar, sósa og gos í hálfslítersdós af eigin vali. Öll tilboðin eru um eða undir 1000 krónur. Píturnar finnst mér vera ansi góðar. 

Þetta er gríðarlega stónerfrendlí sjoppa að auki en - fyrir utan að þarna sé hægt að kaupa pappír og filtera til að gera skrítnar sígarettur - þá er staðurinn dálítið í minni kantinum, en samt er ótrúlega kammó andrúmsloft á staðnum. Getur valsað þarna inn bólufreðinn, fengið þér skynidbita, leigt þér vídjó og verslað snarl fyrir smjöttuna.  En þó það sé sæmilega stöðug traffík á staðinn þá er aldrei troðið eða langt í afgreiðslu.

Toppstaður.

3. Vitabar veitingahús, Bergþórugötu 21, 101 Rvk.

Creme de la creme hamborgarans er á Vitabar. Þessi staður ætti að vera - ef hann er það ekki nú þegar - goðsagnakenndur fyrir ljúffenga hamborgara og lúxus franskar. Þarna er alltaf tilboð á 90 gramma ostbúrger, franskar, sósa og kók á rúmlega 1000 krónur. En þú getur einnig fengið 140 gramma gráðostaborgara með beikoni, eggi og fleira ef þú vilt - það kostar bara meira. En ekki bara það, þá geturðu einnig gert dælt við þig og fengið þér unaðslega nautasteik með annaðhvort frönskum eða kartöflubátum, sósu af eigin vali (pipar eða bernes) og stóran bjór með á 1500 kall eða svo.

Andrúmsloftið er einsog draumur. Klassískt bar-útlit. Dökkbrún viðarpanel, dökkgrænir veggir, um 10 fjögra sæta borð sem myndar L eftir veggnum, lítil og notaleg salerni og - ef þú ert heppin - afgreiðslukona sem virðist hafa unnið á staðnum í 35 ár. Einnig er hægt að sitja til hliðar við barinn, en þrír barkollar eru á boðstólnum.

Var ég búinn að minnast á bjórinn? Já? Nei? Kannski? Þarna er hægt að fá sér svellkaldan bjór!

Fór á afskaplega notalega og heimilislega tónleika í dag heima hjá Þóri og frú. Þar hlustaði ég á órafmagnaða tónleika með nýja proddjektinu hans Þóris og frú - er heitir Bömmer - og einni naut ég tóna sörfpönkbandsins Tentacles of Doom. Þetta heillaði mig töluvert og ég hafði mjög gaman af. Vill meira svona.

Fyrir þónokkru síðan spilaði ég og kláraði 100 milljón dollara tölvuleikin Grand Theft Auto IV á Playstation III. Fínn leikur sosum, en engin bylting þar á ferð. Bara sama gamla sandkassa-systemið einsog í GTAIII-seríunni. Vice City hefur ennþá vinninginn sem besti GTA-leikurinn, án efa.

En þó verð ég að viðurkenna að það var einn afskaplega eftirminnilegur hlutur í GTAIV, svo eftirminnilegt að ég varð uppnumin og í raun ein af fáu ástæðunum af hverju ég spilaði GTAIV af þeirri mikilli áfergju og ákefð líkt og ég gerði. Ég hef sýnt fleirum þennan gríðarlega töff hlut í kjötheimum, en mér fannst nú komin tími á að deila gleðinni í netheimum.

Það er lagið Goodbye Horses með Q Lazzarus sem naut gríðarlega vinsælda árið 1988. Q Lazzarus er bona fíde one-hit-wonder, því Goodbye Horses er eina lagið sem þessi söngkona gerði og græddi eflaust töluvert á. Þetta lag var notað í kvikmyndinni Married to the Mob. En flest allir - sem á annað borð vita eitthvað - ættu muna eftir því í einu mjög sérstæðu atriði frá einum besta þriller sem gerð hefur verið, en það er þegar Buffalo Bill, klæddur einungis í silkislopp, setur á sig höfuðleður af ljóshærðri konu, málar sig og á endanum stingur typpinu á milli lærana á sér og pósar fyrir framan myndatökuvél, á meðan er ung, þrekin kona föst í brunni að reyna króa litla púðluhundinn hans Bill með fötu, kjúklingabein og spotta. Auðvitað er þetta atriði úr Silence of the Lambs.

Jafnvel þá - þrátt fyrir þennan perralega óhugnað - fannst mér lagið vera frekar heillandi. En það var ekki fyrren mörgum, mörgum árum seinna að mér gafst alminilegt tækifæri á að hlusta á lagið, og ég hef sko aldeilis hlustað á það. Að þetta hafi verið vinsæll slagari árið 1988 kemur mér eiginlega ekkert á óvart, enda er þetta eitt besta lag sem ég hef á ævi minn heyrt og verður spilað grimmt á komandi árum við öll tækifæri - afmæli, jarðafarir, heimstyrjöld, dansiball - þetta lag passar við allt.

Annað lag sem kemst mjög nálægt þeirri snilld sem Goodbye Horses er er lagið The Chauffeur með Duran Duran.

En… ég hlusta sko ennþá á metal skoh…