Hugsaði um æsku mína.

Er þetta staðhæfing? Eða er þetta spurning!

Fróaði mér.

Drakk kaffi.

Þarf að kúka.

Sjitt.

Ég er að spá.

Að skrifa einsog Eiríkur Jónsson.

Innihaldslaust.

Drasl.

Ég tel mig vera herramann.

En stundum ofbýður manni.

Það má vera að ég hafi hugsanlega sært tilfinningar ýmsra aðila með færslunni um  Sigurbjörn Einarsson - biskup Íslands 1959-1981. Ansi opinber manneskja á sínum tíma.

Hvar er ég? Hver er ég? Hvað er ég að gera hérna? Er hver? Kominn aftur? Í alvöru?

Ritstjóri vors er risin á fætur.

Davíð Oddsson fer í málið og fokkar ykkur upp!

Morgunblaðið.

Vá! Vá segi ég. Vá! Mikil ósköp!

Vá.

Er einhver til í að gera .gif-mynd þar sem hægt er að sjá - á höfuðborgarsvæðinu - hversu margir voru tengdir á mbl punktur is og hversu margir sögðu upp áskriftinni á 24 stundum…

… uss… nú væri gott að eiga 24 Stundir.

…svona til að enda brandararann.

…frá því að þessi frathaus, prumpuhali, rugludallur, geðstirða gamalmenni, sérlegur aðdáandi hinu myrku miðalda og baráttumaður fyrir endurupptöku þeirra helgu daga, óforskamfeilin karlremba, trúarbulla, andlegi ofbeldisseggur, fordómafulli drullusokkur og siðblindi síkópati féll frá.

Sigurbjörn Einarsson, dauður biskup (c)

(c)(mynd birt með góðfúslegu leyfi Örvitans)

Sem er gott. Hann er steindauður og kemur aldrei aftur. Hann var illa skrifandi og nautheimskur. Hvað í andskotanum var hans framlags til samfélagins annað en að vera afæta þess frá því hann fæddist og þar til hann dó? Vonandi að viðlíka kónar og þessi auma afsökun af mannveru fái að lifa vel og lengi. Okkur til víti (eða er það viti?) og varnaðar.

Er ég að vera smekklaus? Yfir strikið? Lekur af þessum skrifuðum orðum einhver lítil andstyggileg biturð sem bitnar á bitrum, dauðum og gömlum manni? Allavega er lík þessa tiltekna andstyggilega, litla manns kólnað og löngu komið í gröfina!

Eða honum hafi bara verið hent í einhvern fúlan pytt.

Hver dó svo og gerði þennan fauta með skítlegt eðli að einhverju gáfumenni og vitringi? Hann?

(framhald af senu 3 - Biskup vísíterar líknardeild Landspítalans)
Dauði biskup: Ég er að deyja Kalli minn. Ég verð að biðja þig um að framfylgja minni hinstu ósk?
Kalli biskup: Hvað sem er faðir minn, hvað sem er.
Dauði biskup: Sjáðu nú til að ég verði gerður að miklum vitringi! Annars mun ég birtast þér í draumum þínum það sem eftir er af þínu aumkunarverðuga og synduga lífi sonur!
Kalli biskup: Já faðir! Allt sem þú segir!
Dauði biskup: Gerðu mig að meiri manni en þessum *hóst* *hrækj* trúvillingi og kommadurti Halldóri Laxness! Svo má engin tala illa um mig því ég trúði svo mikið á guð og jesú.
Kalli biskup: Jáfaðir! Jáfadre! Jápadre! Élova, ég lova. Bara ekki birtast við rúmið mitt í myrkrinu með vöndin aftur einsog þú gerðir í barnæsku minni! *brestur í grát*
Dauði biskup: Svona, steinþegiðu og taktu utanum hin helga grip í síðasta sinn sonur og IÐRASTU!
[Kalli biskup brestur í grát og grípur þéttingsfast um granítsstífa syndatól föður síns.]
Dauði biskup: Ó Jesús! Ó Jesús! Ég er að koma, Ó Jesús!

[Það rymjar ögn úr dauða biskupnum, rétt áður en hann virðist svelgja á og kafna af hósta. Hann hóstar með miklu hrygli og hávaða þartil lungun tæmast af lofti og öndunarvegurinn lokast. Kalli lítur upp og horfir á föður sinn deyja. Hann hallar höfðinu ört og örlítið til hægri og horfir á hann með sínu saklausa ljósmyndabrosinu sínu. Hann glápir á hreyfingalausa líkið og hallar höfðinu örlítið til vinstri.

Skyndilega kippist gamla kjötstykkið af dauða biskupnum við og hrækir smá hvítgulri slummu sem lendir beint uppí opið munnvikið og annað augað á Kalla biskup. Dauði biskupinn deyr með vanþækklætisandvarpi, afmyndaður í framan vegna  geðveikislegs fýlusvips með galopin augun starandi beint í glyrnurnar á syni sínum.

Kalli kallinn pissar á sig af hræðslu.]

Brot úr fyrsta hluta trílógíunar Syndir feðrana: Gamli guðfræðifaðirinn (2014) leikstýrð af Júlíus Kemp og skrifuð af Arnaldi Indriðasyni.

Vonandi að Karl Sigurbjörnsson verði áfram og sem allra lengst í einu ólýðræðislegasta - en samt með því hæðsta og æðsta -embættisstarfi á landinu. Hann, þess ærulausi hommahatari, skíthaus og óvirðulega ómenni,  lengi lifi, sér til ævarandi skít og skömm.

Þann 25. september nk. verð ég 30 ára gamall. Hið stóra þrjú-núll. Ég er náttúrulega alveg að drepast úr spenningi varðandi hvað mun gerast þann dag. Mun ég eignast hús? Giftast? Kaupa hund? Fá vinnu sem bankastjóri? Hver veit hvað framtíðin ber í skauti sér, en eitt er þó víst að ég mun verða alveg gríðarlega fokkt öpp.

En vitaskuld verður maður að koma með óskalista - þetta er bara skylda - yfir því hvað mér þætti nú vænt um að fá þann dag. Og hér er hann:

Þann 25. september vill ég fá:

1. Kassa af bjór

2. Flösku af vodka

3. Pening (rkn. 0301-26-007909, kt. 250979-5099)

4. Ást

Ykkar einlægi,

-Þórður

Ég gerðist svo kræfur að fá mér fartölvu að gerðinni Lenovo G530 á 85þ kjeddl hjá BéTé í Skeifunni. Í marga mánuði hefur ég fundið fyrir því sem limalausir einstaklingar ættu að kannast lítillega við, þ.e. draugaútlim. Það bara sárlega vantaði eitthvað í mitt stórbrotna líf og nú er líf mitt loksins fullkomnað. Ég er búinn að ígræða í mig tölvu - eða því sem næst.

Þvílíkur léttir, þvílíkur unaður. Ó, vei! Ó, gvöööð!

Nú er bara næst á stefnuskránni að fá sér svotilkallaðan netpúng hjá Símanum svo ég verði nú alminilega tækni- og netvæddur.

Þá mun mér líða einsog ofurmenni.