Skip to content

Þrolli var einn í heiminum sínum

Einu sinni í 300 manna bæ var þverhaus sem hét Þrolli. Þrolli þessi var alveg gríðarlega þver. Og hávær. Hann skipti aldrei um skoðun á sínum níðslegu viðhorfum gagnvart háði og húmor og óverulega óréttlátan tilverurétt minnihlutahópa sem hann básúnaði hátt og snjallt og baðst aldrei afsökunar á óviðurkvæmilegum orðum gagnvart öðrum tilfinningaverum. Þrolli var nefnilega svo þver að hann taldi að þessar tilteknu tilfinningaverur hefðu engar tilfinningar því þau fíluðu háð, sprell, skop, spaug, grín og glens í sæmilegum skömmtum. Þrolli átti ansi marga vini einu sinni en það átti eftir að breytast.

[Myndskreyting hér]

Flestum fannst Þrolli bara skrítinn sakleysingji með skrítnar skoðanir. Meira segja tilfinningarverurnar sem fíluðu háð, sprell, skop, spaug, grín og glens létu hann að mestu óafskiptan. En því meir sem hann gjammaði um sínar skrítnu skoðanir því furðulegri urðu þær. En það var ekki fyrren Þrolli þverhaus fór að fikta í ní´nasismanum á sínum viðkvæmu únglíngsárum að halla fór undan umburðarlyndi tilfinningaverana sem fíluðu háð sprell, skop, spaug, grín og glens í sæmilegum skömmtum. En engu síður, Þrolli þverhaus var meinlaust grey. Þó, sökum aðstæðna, þá byrjaði stóri vinahópurinn hans að ókyrrjast í kringum hann og nokkrir þurftu að flytja burtu frá honum Þrolla.

[Myndskreyting þarna]

Hann sagði þessar tilfinningarverur vera með ótrúlegan dónaskap og andstyggilegt hátterni sem truflaði hans tilveru alveg agalega mikið og vildu bara að þau mundu hætta þessu undir eins! Tilfinningaverurnar horfðu bara á hann af forundrun þegar hann öskraði í áttina að þeim.

[Klístra einni mynd hér]

En Þrolli þverhaus gerðist æ háværari með sínar skrítnu og furðulegu hugmyndir og amaðist enn meir útí tilfinningaverurnar sem fíluðu háð, sprell, skop, spaug, grín og glens í sæmilegum skömmtum. En menn féllust hendur þegar hann hóf að iðka níðnánasisma og hóf upp raust sína á ansi niðrandi og óviðurkvæman hátt sem hann beindi að mestu að tilfinningaverunum sem fíluðu háð, sprell, skop, spaug, grín og glens í sæmilegum skömmtum og sagði þau skorta samkennd, siðferði, kærleika og ást.

[Og hérna kannski líka]

Þessar tilfinningaverur vissu vitanlega betur, því fyrir utan að fíla háð, sprell, skop, spaug, grín og glens í sæmilegum skömmtum þá elskuðu þau fátt annað en samkennd, siðferði, kærleika og ást og reyndu að útskýra það hægt og rólega fyrir Þrolla þverhaus.

[Máske einnig hér]

En Þrolli þverhaus lét sér fátt um segjast og hélt áfram á sinni þveru braut þvermóðskufullar þverbrautar og viðhélt árum saman þessar sármóðgandi skoðanir sem hann sýndi öllum sem vildu lesa og heyra, en það voru fáir. Þó Þrolli þverhaus hafi ekki tekið sérstaklega eftir því þá fann hann fyrir vissum tómleika þegar stór hluti vina hans skiptu um símanúmer og heimilisfang og hurfu hægt og hljótt. En hann átti enn nokkra trausta og góða vini sem studdu við bakið á honum þegar á bjátaði.

[Aldrei að vita nema hér verði myndskreytt]

Svo varð Þrolli þverhaus orðinn að afskaplega gömlum manni. Og fólki var hætt að vera orðið sama um skoðanir Þrolla þverhaus sem nú var orðinn einarður fylgismaður síðníðnínásismans. Andlitið á honum var afmyndað af biturleika og lítill fugl kom og sagði mér að hans nánustu ættingjar og vinir höfðu ekki séð Þrolla þverhaus stökkva bros í næstum 50 ár.

Þrolli þverhaus sat aldeilis ekki á skoðunum sínum gagnvart þessum helvítis tilfinningaverum sem fíluðu háð, sprell, skop, spaug, grín og glens í sæmilegum skömmtum og elskuðu fátt annað en samkennd, siðferði, kærleika og ást og ásakaði þau um að skorta allt traust, sómakennd, heiður, virðingu, umburðarlyndi og nær allar aðrar tilfinningar nema hatur.

[Og þetta er svívirðilega gott pláss]

Þá fékk fólk nóg, ekki síst tilfinningaverurnar sem fíluðu háð, sprell, skop, spaug, grín og glens í sæmilegum skömmtum og elskuðu fátt annað en samkennd, siðferði, kærleika og ást og báru traust til allra sem áttu það skilið, unnu starf sitt af sóma, hlutu virðingu samborgara sína og umbáru því sem næst hverju sem er og nutu þess að taka langar gönguferðir í blíðskaparveðri á sunnudögum með fjölskyldunni sinni og vinum. Meðan sat Þrolli þverhaus einn í húsinu sínu á hæðinni langt frá öllum hinum og hataðist inní herberginu sínu.

[Fokkmíinnðíesshól]

Hvernig ætli svipurinn hafi verið á Þrolla þverhaus þegar hann loksins uppgötvaði að hann var aleinn í hugmyndaheiminum sínum? Það fáum kannski aldrei að vita. En sagt er að Þrolli þverhaus þverskallast enn í gamla fúna steypuklumpnum á hæðinni í Borginni.

FÍN

[égtalikkispænsku!]

Post a Comment

Your email is never published nor shared. Required fields are marked *
*
*