Fölblá saga

[hægt er að hlusta á kynaæsandi rödd Vefþulunnar þar sem hún les þessa smásögu upp af þvílíkri ást og alúð að þú munt renna af sætinu sökum ástarvökvana sem seitla útúr svitaholunum því þú æsist svo mikið upp]

Hún beygði sig unaðslega niður eftir fötunni og lyfti henni upp með vinstri hönd og stakk því undir kranan og lét sjóðheitt vatnið renna hægt og ljúflega í ílátið. Jóna drap tittlínga með sínum seiðandi augum meðan heita bunan fyllti fötuna af alúð. Þegar þessu verki var rúmlega hálfnað skrúfaði hnátan tappan af Royal 5+1 gólflöðrinu og hellti í smá dreitill af löðri í forlátu fötuna.

Að því loknu greip hún mjúklega um handfangið með latexvörðu höndunum sínum og togaði lauslega í og lagði svo fötuna á gólfið. Svo strauk hún um skaftið á skúringagræjunum og renndi því upp og setti svo á hreina moppu. Með fimlegum hreyfingum stingur hún moppunni í unaðsfulla löðurvatnið, en er hún tók upp tólið þá skvettist smá af volgheita vatninu á Jónu, sem kipptist ögn við, með bland af undrun og unað, þegar hún blotnaði þarna að neðan.

Hún hélt inní eitt baðherbergið á þessari ríkisstofnun, en þar vann hún á nóttinni, og skúraði skítuga gólfið. Hún vissi líka að henni var ætlað að skúra minnst tvö stór og fjögur lítil baðherbergi í viðbót - en hún var samt strax byrjuð að svitna. En hún var vandvirk og fljót til verks svo hún þreif af alúð og þokka líkt og hún hafði gert undanfarin ár.

Svo þurfti hún að gera það líka í flest öllum skrifstofuherbergjum, en hún naut þess líka. En þá þyrfti hún að ryksjúga. Hún fór inní kompu og beygði sig niður eftir Lekseksjúal-ryksugunni og strauk um það til að finna handfangið sem auðveldaði henni að halda á því.

Fyrst ætlaði hún að sjúga teppið á skrifstofu deildarstjórans, en hún var vön að byrja sjúga teppið þar. Hún gekk rakleiðis að vinnusivstarverum Rick Hardon, tók í húnin á hurðinni og trítlaði inn. Rafmagnsleiðsluna dróg hún útúr rafgatinu á ryksugunni og stakk því í eitt rafopið á veggnum. Teppið var eldrautt og seðjandi. Hún þrýsti á hnappinn og fann fyrir vélinni titra lostafullt við fætur sér, hún hneigði sig niður og strauk barkann hægt á ryksjúgunni, snéri sér ögn og dillaði á sér bossan með hún saug teppið. En ryksugupokinn var helþrútin og granítstífur að hann meikaði ekki meir og gafst upp, svo Jóna skipti um ryksugupoka og hélt áfram að sjúga teppið hjá Rick Hardon.

Þegar hún var búin að sjúga teppið hjá Rick Hardon fór hún að huga að smáatriðunum, svo hún teygði sig í tuskuna sína og þreif af skrifborðinu með tusskunni. Hún handfjatlaði postulínsvasan, því hún fannst vasinn vera æðislegur, og þreif hann líka með tusskunni sinni. Með seiðandi augnráði starði hún á rykið á hillunum og lét vísifingur renna mjúklega eftir því og skrifaði “5+1″. Hún stundi og strauk svo allt arið af. Þetta gerði hún tvisvar þrjátíu og þrisvar sinnum, sex sinnum í viku. Að loknu 6 tíma vinnutörni, fór hún í ræstiherbergið og klæddi sig úr sveittu ræstifötunum og tíndi á sig sínar eigin hóflegu spjarir. Hún stimplaði sig út, klæddi sig í dúnmjúka og fölbláa kuldagallan og arkaði heim til barnana sinna fimm og bónda á Makaratlotstíg 60a.

Hún er 57 ára gömul, harðgift Núma Hallsyni, drengur góður og heiðvirður

Hún ber nafnið Jóna Harðardóttir og er tussusveitt og funheit því hún er með kvef og hita.

Drungi og þungi hefur dunað í iðrum mínum. Eitthvað illt verið bruggað. Dauðafnykurinn sem að aftan er sungið skilið eftir sig sviðna jörð og reyttan skóg. Herpti hringurinn og strýið í kring svíður agnarögn. Og freiðandi-góða-gerir-gott gerir ekki neitt.

Lífseigur andskoti
sveimar en
þessi þráláti
þrándur í hugskoti
þó mótlæti
og mótmæli
þráast enn
þótt þróttur
sé niður kominn
samt riða til falls
það stolt
sem ég ber
tíminn tilveran
og alltsaman
tek mig svo til
fæ andlegan kipp og
byggi helvítið upp
aftur á ný.

Ókei, við erum að tala um þessa svakalega hott gellu, ókei. Þið kannist kannski við hana, hún býr í Mosfellsneshverfinu. Þetta er alveg svaka skutla og þokkalega óð í að fá typpi uppí og inní sig. Hún labbar varla heila götu án þess að ríða minnst einu sinni til tvisvar í einhverju húsi á leiðinni eða totta einhvern við ljósastaur eða runna í grenndinni. Dæmigerð drusla. Það sem kanar mundu kalla S - L - U - T. Slött. En fín stelpa engu síður, og lætur enga vaða yfir sig þrátt fyrir kynlífsæðið.

En hún giftist síðan nokkrum árum seinna einhverjum drulludela sem fór frekar illa með hana sem lét það bitna líkamlega á henni að hann væri atvinnulaus aumingji sem gæti ekki reddað sér vinnu jafnvel þó honum væri borgað fyrir það.

Þau voru kannski búin að vera gift í svona fimm ár þegar hún loks gafst upp og hellti kallinn fullan. Þegar hann lá svo hálfnakinn í brennivínsmóki í glóðgataða pleðursófanum þurfti að hringja í fokking sjúkrahúsið og fá sjúkraliða til að aðskilja delann frá naflanum sínum þar sem hún hafði naflalakkað hann með tonnataki og troðið lóknum milli fitukeppana þar sem naflinn lá.

(byggð á frásögn Edda vinalega úr Svikráðum)